Οἱ διεθνεῖς οἰκονομικὲς ἀνακατατάξεις, λόγῳ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, εἶναι ἐμφανέστατες πλέον· ἡ χρεωκοπία τῆς Ρωσίας δὲν ἦρθε κι οὔτε προβλέπεται, ἔστω κι ἂν τὴν κηρύξουν κάποιες δυτικὲς τράπεζες, καθὼς οἱ κυρώσεις δὲν μετροῦν κι ἡ δήμευση τῶν καταθέσεών της, μετὰ τὴν δέσμευσή τους, δὲν εἶναι οὐδόλως εὔκολη ὑπόθεση. Τὰ χρέη τῆς Μόσχας στὴν Δύση εἶναι ἐλάχιστα, σὲ σύγκριση μὲ τὰ συναλλαγματικά της διαθέσιμα, ἐνῶ τὸ πρῶτο τρίμηνο εἰσέπραξε 3,2 δις δολλάρια ἀπ’ τὶς ἐξαγωγὲς φυσικοῦ ἀερίου πρὸς τρίτες χῶρες, πέραν ἐκείνων πετρελαίου, δημητριακῶν, μεταλλευμάτων, λιπασμάτων καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων· οἱ ρωσικοὶ κύκλοι ἀπαντοῦν, ὅτι δὲν χρειάζονται τὶς συναλλαγές τους μὲ τὴν Δύση, καθὼς οἱ Ἀναδυόμενοι καλύπτουν τὶς ἀνάγκες τους. Οἱ Δυτικοί, μὲ πρώτη τὴν Ἀμερικὴ δείχνουν, ὅτι ἀδυνατοῦν καταγράψαι, ὅτι τὸ παγκόσμιο οἰκονομικὸ κέντρο εἶναι ἡ Ἀνατολικὴ Ἀσία· οἱ παρωπίδες τῆς ἐγωπαθείας τους δὲν τοὺς ἀφήνουν εὐρὺ πεδίο θεάσεως.