Οἱ οὐκρανικὸς πόλεμος καὶ περισσότερο οἱ οἰκονομικὲς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας προκάλεσαν σημαντικὲς ἀλλαγὲς στὴν ψυχολογία τῶν Ἀναδυομένων· μέχρι τότε εἶχαν συνηθίσει στὴν προσαρμογή τους στὴν δυτικὴ οἰκονομικὴ πρακτική, διατηρώντας σὲ δολλάριο καὶ δευτερευόντως σὲ εὐρὼ τὰ συναλλαγματικά τους διαθέσιμα, ὅπως καὶ τηρώντας τοὺς κανόνες τους, παράδειγμα τὸ Swift. Ἀλλά, βλέπουν, ὅτι ἡ δέσμευση τῶν ἀποθεμάτων τους γίνεται αὐτοβούλως ἀπ’ τοὺς Δυτικούς, ὅπως ἔγινε καὶ γιὰ τὸ Ἀφγανιστάν, ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς, ἐνῶ ὑποχρεοῦνται στὴν ἀπόλυτη ἀποδοχὴ τῶν κανόνων τους· ἔτσι, ἀρνήθηκαν τὴν ἐφαρμογὴ τῶν κυρώσεων, ἀκολουθώντας τὶς Κίνα καὶ Ἰνδίες, ὅπως καὶ τὴν συμμετοχή τους στὰ δικά τους Ταμεῖα Συναλλαγῶν. Μετὰ ἀπὸ πολλὲς ἑβδομάδες διαπιστώνουν, ὅτι ἔχουν τὴν ἄνεση ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀπειλῶν τους· αὐτομάτως ἀναπήδησαν οἱ ἀλλαγές, ἐνῶ οἱ Ἀμερικανοὶ παρακολουθοῦν καθημερινὰ τὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν. Τελικά, ἐξελίξεις ποὺ ἀπαιτοῦσαν χρόνο, ἐπιταχύνθηκαν μὲ δική τους ἀποκλειστικὴ εὐθύνη…