Ἡ δήλωση τοῦ Σεργκέι Λαβρώφ, ὅτι ὁ Χίτλερ εἶχε καὶ ἑβραϊκὲς ρίζες, εἶχε συγκεκριμένο ἀποδέκτη, τοὺς ρωσόφωνους τῆς Οὐκρανίας κι ὄχι ἄλλους· οἱ Οὐκρανοὶ ἔχουν πικρὰ πεῖρα ἀπ’ τὶς πολλὲς διαδηλώσεις φιλοναζιστικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν Ταγμάτων Ἀζὸφ στὸ Κίεβο καὶ στὶς ἄλλες πόλεις, μὲ ἀναπεπταμένη τὴν σβάστικα. Ταυτοχρόνως γίνεται θύμα κι ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος, ἑβραϊκῆς καταγωγῆς, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀποδοκιμάσει τὶς διαδηλώσεις, ἐνῶ εἶναι διαπρύσιος ὑποστηρικτὴς τῶν Ταγμάτων· οἱ ρωσόφωνοι ἀποδέχονται, ὅπως φαίνεται, τὶς κατηγορίες αὐτὲς καὶ αἰσθάνονται ὅτι ἐνισχύεται ἡ ἀντίθεσή τους πρὸς τὴν οὐκρανικὴ κυβέρνηση. Γνωρίζουν, ἄλλωστε, ἀπ’ τὶς οἰκογενειακές τους παραδόσεις, ὅτι στὴν κατοχὴ τὶς χειρότεροι διώξεις, τὶς ὑπέστησαν ἀπὸ Ἑβραίους ὀπαδοὺς τῶν Γερμανῶν, ὡς ἔκφραση τῶν ἐξωμοτῶν στὴν ἱστορία, σὲ ἀντίστοιχες περιπτώσεις.