Ἡ παγκοσμίος οἰκονομία βρίσκει τὸν βηματισμό της, μετὰ τὴν ἀμηχανία της μὲ τὴν ἔκρηξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἔστω καὶ μὲ ἀργοὺς ρυθμούς· τὸ πρῶτο εἶναι, ἡ ἀναγνώριση ἐκ μέρους τῶν Ἀναδυομένων τοῦ δεσπόζοντος ρόλου τους στὴν διεθνῆ οἰκονομία καὶ στὴν πολιτικὴ δυναμικὴ κατὰ προέκταση. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ μεταπολεμικά, ὅπου οἱ Ἀναδυόμενοι, Κίνα καὶ Ἰνδίες πρωτίστως, καθορίζουν τὶς οἰκονομικές τους σχέσεις, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνες μὲ τὶς δυτικὲς χῶρες, αὐτονόμως καὶ σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς ἐντολὲς καὶ πιέσεις τῶν Ἀμερικανῶν· ἀποδολλαριοποιοῦν τὶς συναλλαγές τους καὶ ἐκεῖνες μὲ τρίτους, κυρίως τὴν Ρωσία, ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῶν συνεπειῶν τους, μὲ ἐπέκτασή τους καὶ στὶς μικρότερες χῶρες. Τὸ νομισματικὸ ἀποτελεῖ τὴν ἀχίλλειο πτέρνα τῆς ἀμερικανικῆς πρωτοκαθεδρίας, καθὼς ἤδη στὸν ἐμπορικὸ τομέα χωλαίνουν ἀρκετὰ καὶ στὸν τεχνολογικὸ ὑστεροῦν σημαντικὰ ἀπέναντι στὶς Ρωσία, Κίνα καὶ Ἰνδίες. Ἡ ἑπόμενη μέρα διαγράφεται ζοφερὴ στὴν Δύση.