Οἱ ἀντιδράσεις στὴν Εὐρώπη, γιὰ τὴν ἀκολουθούμενη πολιτικὴ στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, αὐξάνονται καὶ ἑτστιάζονται περισσότερο στοὺς βιομηχανικοὺς κύκλους καὶ στὸν ἁπλὸ κόσμο· ἡ ἀφορμὴ εἶναι γνωστή, ἡ βιομηχανία καὶ ἰδιαιτέρως ἡ βαρειὰ γερμανικὴ ὑφίσταται τὶς χειρότερες συνέπειες, μὲ προβληματικὴ τὴν πορεία της, καθὼς ἡ ἀνατίμηση τῶν καυσίμων ὑπονομεύει τὴν ἀνταγωνιστικότητά της, ἐνῶ ἡ εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη διαφοροποιεῖται αἰσθητὰ τῆς ἀρχικῆς συμπαθείας της πρὸς τοὺς Οὐκρανοὺς κι ἀναζητᾶ τὰ αἴτια τοῦ πολέμου καὶ τὶς ἀμερικανικὲς ἐπιδιώξεις. Τὸ βάρος τῶν προσφύγων καὶ τὶς οἰκονομικὲς συνέπειες τὰ φέρει ἡ Εὐρώπη, καθὼς εἶναι ἐμφανεῖς οἱ πληθωριστικὲς πιέσεις καὶ ἡ ὑποχώρηση τῆς ἀγωνιστικότητός της, ἔστω κι ἂν τὰ ὑφίσταται κι ἡ Ἀμερικὴ πλέον. Οἱ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Ὄλαφ Σὸλτζ συζήτησαν αὐτὰ τὰ προβλήματα σὲ βάθος κι ἀναζήτησαν τὶς διεξόδους γιὰ τὴν Εὐρώπη. Γνωρίζουν, ὅτι ἐπείγει ἡ παρουσίαση πειστικῆς προτάσεως πρὸς στοὺς Εὐρωπαίους.