Ἡ παράδοση τῶν Ταγμάτων Ἀζὸφ τοῦ Ἄζοφσταλ προκαλεῖ ἔντονες ἀντιδράσεις στὴν Εὐρώπη καὶ περισσότερο στὴν Γερμανία, ὅπου ἡ κοινὴ γνώμη ἀλλάζει στάση καὶ δὲν ἐμφανίζεται τὸσο φιλοουκρανικὴ ὅσο στὴν ἀρχὴ τοῦ πολέμου· οἱ εἰκόνες τῆς παραδόσεώς τους, κανονικὰ στὴν σειρά, τραυματίες καὶ μή, καὶ τῆς μεταφορᾶς τους στὸ νοσοκομεῖο ἢ σὲ ρωσικοὺς στρατῶνες κάνουν τὸν γύρο τοῦ διαδικτύου, ἔστω κι ἂν δὲν προβάλλονται ἀρκετὰ ἀπ’ τὸν ἐπίσημο τύπο, μὲ τὴν ἀτλαντικὴ γραμμή του. Οἱ εἰκόνες μὲ τὰ ψυγεῖα στὰ ὑπόγεια τοῦ χαλυβουργείου, γεμᾶτα μὲ σοροὺς στρατιωτῶν, ἐμφανίζονται, ἀλλὰ σχολιάζονται ἐλάχιστα· ἕνα εἶναι δεδομένο, ὁ πόλεμος δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ δείχνει ἡ διατεταγμένη διαπλοκὴ κι αὐτὸ τὸ καταγράφουν, ὅλο καὶ περισσότεροι. Αὐτὰ προστίθενται στὶς οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις στὴν βαρειὰ βιομηχανία, μὲ ἀπολύσεις προσωπικοῦ καὶ μειώσεις ἐξαγωγῶν. Oἱ Γερμανοὶ βλέπουν, ὅτι χάνουν τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς μεταπολεμικῆς ἀλκῆς τους.