Ἡ Γερμανία ἀποβαίνει πλέον τὸ κλειδὶ τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐξελίξεων, ὡς ἀποτέλεσμα τῶν συνεπειῶν τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· οἱ οἰκονομικὲς καὶ πολιτικὲς ἐπιπτώσεις στὸ ἐσωτερικό της εἶναι βαρύτατες καὶ ἁπτὲς στὰ διάφορα στρώματα, καθὼς ἡ βαρειά της βιομηχανία -ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ὑποστάσεώς της καὶ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως-, ὑφίσταται τὶς χειρότερες συνέπειες κι ἔχει ἀρχίσει τὶς μαζικὲς ἀπολύσεις προσωπικοῦ, ἐνῶ καὶ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων ὑπολειτουργεῖ. Ἀλλὰ στὸν τύπο κυριαρχεῖ ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ καὶ ἡ προπαγάνδα ἐνισχύσεως τοῦ ΝΑΤΟ, μὲ τὶς ἀντίθετες ἀπόψεις σὲ πλήρη σχεδὸν λογοκρισία· οἱ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς ὀστπόλιτικ πληθαίνουν καὶ ζητοῦν ἐπὶ πὶνακι, ὡς τυφλὰ ὄργανα τῆς ἀμερικανικῆς ἐπικυριαρχίας καὶ τῆς ἐξαφανίσεως τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τῆς Εὐρώπης, τὰς κεφαλὰς τῶν πολιτικῶν ποὺ τὴν ὑποστήριξαν. Δὲν συμβαίνει ὅμως τὸ ἴδιο στὸν ἁπλὸ Γερμανό, ποὺ βλέπει τὸ οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο τῆς χώρας του καὶ ἀντιδρᾶ, ἐμφανέστατα μάλιστα…