Τὸ τοπίο τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας ἀλλάζει ἄρδην, ἐνῶ παρουσιάζονται ἐμφανεῖς ἀποδείξεις, ὅτι δὲν τὶς ἀντιλαμβάνονται ὅλοι οἱ λαοὶ τὸ ἴδιο· οἱ Δυτικοί, μὲ πρώτους τοὺς Ἀγγλοσάξωνες, παραμένουν δέσμιοι τῆς ἐσχατολογικῆς ἰδεολογίας τους, ὅτι ἀποτελοῦν τὸ κέντρο τοῦ κόσμου καὶ τὸ ἀνώτερο στάδιο τῆς ἐξελίξεώς του. Τὸ ἂν αὐτὸ δὲν ἐπιβεβαιώνεται ἀπ’ τὰ γεγονότα, φταῖνε τὰ γεγονότα κι ὄχι οἱ ἴδιοι· ἔτσι ἐπιμένουν στὴν ἐπικείμενη χρεωκοπία τῆς Ρωσίας, μετὰ τὶς κυρώσεις τους, μὲ τοὺς Εὐρωπαίους συνοδοιπόρους τους, ἐνῶ ἡ ὕφεση πλήττει τὶς οἰκονομίες τους καὶ ἡ ἔλλειψη βρεφικοῦ γάλακτος στὴν Ἀμερικὴ θεωρεῖται σύμπτωμα σοβαρᾶς δυσκαμψίας τῆς ἐλεύθερης ἀγορᾶς της, κατὰ τοὺς ἔγκυρους οἰκονομικοὺς ἀναλυτές, ὅπως δὲν βλέπουν καὶ τὴν ἀναδιάρθρωση τοῦ παγκοσμίου ἐμπορίου. Ἡ γερμανικὴ βαρειὰ βιομηχανία ὑφίσταται σοβαρὴ μείωση παραγγελιῶν της, μετὰ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, ἀλλὰ ἡ ζήτηση δὲν πάει στὴν ἀμερικανική, ὅπως περίμεναν, παρὰ στὴν κινεζική.