Τὸ τοπίο τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας ἀλλάζει ἄρδην, ἐνῶ παρουσιάζονται ἐμφανεῖς ἀποδείξεις, ὅτι δὲν τὶς ἀντιλαμβάνονται ὅλοι οἱ λαοὶ τὸ ἴδιο· οἱ Δυτικοί, μὲ πρώτους τοὺς Ἀγγλοσάξωνες, παραμένουν δέσμιοι τῆς ἐσχατολογικῆς ἰδεολογίας τους, ὅτι ἀποτελοῦν τὸ κέντρο τοῦ κόσμου καὶ τὸ ἀνώτερο στάδιο τῆς ἐξελίξεώς του. Τὸ
Τὸ χάσμα τῶν διεθνῶν σχέσεων καθίσταται πλέον ἀγεφύρωτο, ἐὰν συνεχισθεῖ ἡ ἀτλαντικὴ τακτικὴ πλήρους ρήξεως μὲ τὴν Ἀνατολή, δηλαδὴ μὲ τοὺς Ἀναδυομένους, ὅπως καθιερώνεται πλέον μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· οἱ αὐστηρότατες δυτικὲς κυρώσεις, οἰκονομικὲς καὶ πολιτικές, κατὰ τῆς Ρωσίας, ἐπεκτείνονται, στὸ βαθμὸ τοῦ δυνατοῦ, καὶ κατὰ τῶν τρίτων χωρῶν ποὺ ἀρνοῦνται τὴν ἄμεση προσαρμογή τους, πρὸς τὰς ἀτλαντικὰς ἐπιταγάς. Ἡ ἀνταπόκριση ὅμως εἶναι ἐλάχιστη καὶ ἀπ’ τὶς μεγάλες χῶρες τους μάλιστα συνοδεύεται κι ἀπ’ τὴν αὔξηση τῶν σχέσεών τους μὲ τὶς Μόσχα καὶ Πεκῖνο, τὸ ὁποῖο ἀπ’ τὴν ἀρχὴ εἶχε ταχθεῖ ἀναπιφύλακτα στὸ πλευρό της· παρατηρεῖται δὲ τὸ φαινόμενο τῆς ἀναβιώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν ΒΡΙΝΚΣ (Βραζιλίας, Ρωσίας, Ἰνδιῶν, Κίνας καὶ Νοτίου Ἀφρικῆς) καὶ μὲ τὶς Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ Ἀργεντινὴ ἀπαιτεῖν ἄμεση ἔνταξή τους σὲ αὐτόν. Στὴν πράξη ἀναβιώνει ὁ παλιὸς διχασμὸς τῶν Δυτικῶν πρὸς τοὺς Ἀνατολικούς, μὲ συνέχειά του, τοὺς ἀποικιοκράτες κατὰ τῶν ἀποικιῶν, καὶ πρόσφατο τὸν μονοπολικὸ κόσμο τῆς ἀμερικανικῆς κοσμοκρατορίας· οἱ Ἀναδυόμενοι ἔχουν ἀπὸ καιρὸ διακηρύξει, ὅτι ζοῦμε στὸν πολυπολικὸ κόσμο, ἀλλὰ ἡ Οὐάσιγκτον τὸ ἀμφισβητεῖ, ἐνῶ, μὲ ἀφορμὴ τὴν Οὐκρανία, ἐπιχειρεῖ ἐπαναφέρειν τοὺς Εὐρωπαίους στὴν παλαιὰ μάνδρα. Τὸ πρόβλημα ἀποκτᾶ πολλὲς διαστάσεις καὶ μὲ περισσότερες προεκτάσεις…
Οἱ σοβαροὶ Εὐρωπαῖοι ἀναλυτὲς πιστεύουν, ὅτι ἡ μεθόδευση τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς στὴν Οὐκρανία, μὲ τὴν ἄρνηση τοῦ Κιέβου ἐφαρμόσαι τὶς συμφωνίες τοῦ Μίνσκ, ἀπέβλεπε ἀκριβῶς στὸν ἐγκλωβισμὸ τῶν Εὐρωπαίων στὴν νατοϊκὴ συμμαχία καὶ στὴν ἐγκατάλειψη κάθε ἰδέας αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τους· ὡς προέκταση εἶχαν τὴν ἀπώλεια τῆς ἀνταγωνιστικότητος τῆς γερμανικῆς πρωτίστως καὶ τῆς ἄλλης εὐρωπαϊκῆς βαρειᾶς βιομηχανίας, εἰς ὄφελος τῆς ἀμερικανικῆς -ἂν αὐτὸ εἶναι δυνατόν, ὅπως δὲν εἶναι, ἀλλὰ ἔτσι πίστευαν στὴν Οὐάσιγκτον- καὶ ἀπαξίωση τοῦ εὐρώ. Αὐτὰ ἦταν ὁλοφάνερα, ἀλλὰ ὁ σκοταδισμὸς τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς δὲν ἐπέτρεπε τὴν δημοσιεύσή τους, καθὼς κάθε διαφορετικὴ φωνὴ ἀποκλειόταν, ἀπ’ τὸν «ἐλεύθερο» τύπο· ἀλλὰ ἦρθαν οἱ ἐξελίξεις πρὸς ἀπογοήτευσή τους. Ἡ χρεωκοπία τῆς ρωσικῆς οἰκονομίας σὲ δύο ἑβδομάδες δὲν ἦρθε, παρὰ βαδίζει αὐτὴ πρὸς ἐξισορρόπηση, ἐνῶ τὸ ροῦβλι, ὄχι μόνο δὲν ἐξαφανίζεται, ἀλλὰ βελτιώνει ἐξαιρετικὰ τὴν θέση του· στὴν Δύση, παρὰ τὶς ἀντίθετες προβλέψεις, ἡ ὕφεση ἔχει εἰσβάλει καὶ χειρότερα στὴν Ἀμερική, ὅπου παρουσιάζονται καὶ συμπτώματα ἀδικαιολογήτου διαταραχῆς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ὅπως μὲ τὴν ἔλλειψη βρεφικοῦ γάλακτος, ἐνῶ καὶ ἡ μείωση τῶν παραγγελιῶν πρὸς τὴν εὐρωπαϊκὴ βαρειὰ βιομηχανία δὲν στρέφεται πρὸς τὴν ἀμερικανική, παρὰ πρὸς τὴν κινεζική. Ἡ ἀπεξάρτηση τῶν Εὐρωπαίων ἀπ’ τὸ ρωσικὸ φυσικὸ ἀέριο καὶ πετρέλαιο ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη…
Στὴν Ἑλλάδα τὰ προβλήματα εἶναι ἄλλης μορφῆς, πολιτικὰ καὶ οἰκονομικά· στὰ οἰκονομικὰ δὲν πλήττεται καὶ πολὺ ἡ χώρα, καθὼς δὲν διαθέτουμε μεγάλη βαρειὰ βιομηχανία, ἐνῶ οἱ ἐξαγωγές μας πλέον ἑστιάζονται στὰ ψηφιακὰ προϊόντα καὶ στὸ λογισμικό, πέραν τῶν παραδοσιακῶν ἀγροτικῶν καὶ ἄλλων. Ἄλλωστε, ἡ μαζικὴ εἰσροὴ ψηφιακῶν ἐπενδύσεων ἀπ’ τοὺς κορυφαίους παγκοσμίως, ὀφείλεται στὴν ψηφιοποίηση τῶν ὑπηρεσιῶν μας τὴν τελευταία τριετία καὶ στὴν διαπίστωση, ὅτι τὰ Ἑλληνόπουλα εἶναι πιὸ δημιουργικὰ στὴν ἐργασία τους, ὅταν βρίσκονται σὲ περιβάλλον ἑλληνικῆς γλώσσης, ὅπως ἐπίσης διαπιστώνουν, ὅτι εἴμαστε πρώτη χώρα στὴν διείσδυση τῆς ψηφιοποιήσεως στὶς μεγάλες ἡλικίες, δηλαδὴ καὶ οἱ ἡλικιωμένοι τὴν χρησιμοποιοῦν μὲ ἄνεση στὴν καθημερινότητά τους. Ἔτσι, ἐπιλέγουν τὴν Ἑλλάδα, ὄχι μόνο ὡς κέντρο ψηφιακῶν ἐρευνῶν, ἀλλὰ καὶ ὡς κεντρικοῦ σταθμοῦ, μαζὶ μὲ τὴν Μασσαλία, διασυνδέσεως τῆς Εὐρώπης, μὲ τὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία· ἡ ἐπίλυση τῶν περισσοτέράων καθημερινῶν προβλημάτων μας ἔρχεται μέσα ἀπ’ τὴν ψηφιοποίηση, ὅσοι τὸ ἀρνοῦνται μένουν στὸ περιθώριο. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κι ὁ Κυριάκος Πιερρακάκης ἔχουν κάνει θαύματα κι ἔχουν ἀξιοποιήσει τὶς εὐαισθησίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ· τὰ ἀριστερὰ κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ἀδυνατοῦν καταγράψαι τὴν σημασία της γιὰ πολλοὺς λόγους. Εἶναι ἱερατικῶς καὶ ἱεραρχικῶς ὀργανωμένα, ἐπομένως, ἡ πολιτικὴ γραμμὴ ἔρχεται ἄνωθεν καὶ μεταφέρεται ἱεραρχικὰ καὶ αὐταρχικὰ στοὺς ὑποτακτικοὺς τους, χωρὶς προσωπικὴ ἄποψη…