Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἐπανῆλθε στὸν δρόμο τῆς ἑνοποιήσεώς της μὲ σαφέστατες ἐπιλογές της, μετὰ τὴν παραδρομή της κατὰ τὸ τρίμηνο τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· τρία εἶναι τὰ χαρακτηριστικά της, ἡ ἀνάδειξη τοῦ αὐτονόμου ρόλου της στὴν Οὐκρανία καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ τοῦ πληθωρισμοῦ, ἡ προάσπιση τῆς ἑνότητός της, ὅπως μὲ τὶς προειδοποιήσεις κατὰ τῆς Τουρκίας, γιὰ τὶς ἀπειλές της κατὰ τῆς Ἑλλάδος, καὶ μὲ τὴν ἀνάληψη πρωτοβουλιῶν γιὰ τὴν ἑνιαία εὐρωπαϊκὴ ἄμυνα καὶ τὴν στενὴ συνεργασία τῆς πολεμικῆς της βιομηχανίας. Ἡ ἐπανεκκίνηση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος εἶναι ἡ κύρια προωθητικὴ δύναμις, ἐνῶ συμμετέχει πλέον ἐνεργῶς σὲ αὐτὸν καὶ ἡ Ἰταλία· οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ εὐνοοῦν τὴν ἑνοποίηση, καθὼς ἔχουν διαπιστώσει, ὅτι ἡ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα, γιὰ πλήρη ἐνσωμάτωση στὸ ΝΑΤΟ, πρὸς ἀπόκρουση τῆς ρωσικῆς ἀπειλῆς, ἦταν μεθοδευμένη κι ἀπέβλεπε στὴν πλήρη ὑποταγὴ τῆς Εὐρώπης στὴν ἀμερικανικὴ ἐπικυριαρχία…