Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, στὸ πρῶτο διάγγελμά του, μετὰ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δευτέρου γύρου τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, ἔδειξε ὅτι ἐλπίζει πολλὰ στὸν πανδαμάτορα χρόνο· ἀναγνώρισε, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα ἐπιβάλλει ἄλλη πολιτικὴ δυναμικὴ στὴν Γαλλία, ἀλλὰ ἐπέμεινε, ὅτι οἱ μεταρρυθμίσεις εἶναι ἄκρως ἀπαραίτητες, ἂν θέλει ἡ χώρα νὰ ἀντιμετωπίσει τὶς προκλήσεις τῆς ἐποχῆς μας. Ἡ διάρθωση δυνάμεων στὴν Ἐθνοσυνέλευση εἶναι πολύπλοκη, καθὼς ὁ Ζὰν Λὺκ Μελενσὸν βλέπει τὸν κατατεμαχισμὸ τῆς δυνάμεώς του, ἀφοῦ Οἰκολόγοι, Σοσιαλιστὲς καὶ Κομμουνιστὲς ζητοῦν τὴν αὐτόνομη παρουσία τους, ὁπότε γίνεται τρίτο κόμμα καὶ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση ἡ Μαζὶ Λεπέν· ἡ προοπτικὴ αὐτὴ προβληματίζει πολλούς. Ὁ πρόεδρος τῶν Ρεπουμπλικανῶν ἀρνήθηκε πάλι τὴν κυβερνητικὴ συνεργασία, προσθέτοντας ὅμως πολλά, «Ναὶ μέν, ἀλλά», ὁπότε τίποτε δὲν ἀποκλείεται στὸ τέλος…