Οἱ ἀτλαντικὲς ἀνισορροπίες ἀνεδείχθησαν καὶ στὴν κηδεία τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ, παρὰ τὴν αὐτοκρατορικὴ χλιδὴ καὶ μεγαλοπρέπεια· ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες ἐτίμησαν τὴν μακροβιότερη ἄνασσα τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, ἀλλὰ μὲ ἐμφανεῖς διαφοροποιήσεις ὡς πρὸς τὴν τήρηση τοῦ Πρωτοκόλλου, στὸ ὁποῖο εἶναι πολὺ αὐστηροὶ οἱ Βρεταννοί, καὶ ὡς ἔνδειξη συνεχείας τῆς ἐξουσίας τους. Στὸ Οὐκρανικὸ οἱ διαφωνίες παραμένουν σὲ ἐπίπεδο ἡγεσίας, καθὼς οἱ εὐρωπαϊκὲς κυβερνήσεις ἔχουν περιορίσει ἀρκετὰ τὴν ἀποστολὴ στρατιωτικῆς βοηθείας, καὶ μόνο ἡ ἀμερικανικὴ συνεχίζει ἀπρόσκοπτα, ἐνῶ σὲ ἐπίπεδο λαῶν, ἔχουν ἀρχίσει οἱ ἀποστάσεις ἀσφαλείας· ἡ ἀλληλεγγύη πρὸς τοὺς Οὐκρανοὺς πρόεσφυγες ἔχει περιορισθεῖ αἰσθητά, ἐνῶ παρουσιάζονται καὶ πολλὲς ἐκδηλώσεις δυσαρεσκείας. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση καὶ ὁ φόβος τῆς ἐλλείψεως καυσίμων τὸν Χειμῶνα εἶναι οἱ κύριες αἰτίες, καθὼς οἱ Εὐρωπαῖοι αἰσθάνονται, ὅτι ἀντιμετωπίζουν καταστάσεις πρωτόγνωρες γιὰ τοὺς ἴδιους· ἦταν ὑπερβολικὰ καλομαθημένοι στὴν μεταπολεμικὴ περίοδο καὶ τρομάζουν τώρα.