Ἡ ἀνατροπὴ τῆς παγκοσμίου οἰκονομικῆς δυναμικῆς εἶναι δεδομένη πλέον κι ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους, ἐκτὸς τῶν θερμοκεφάλων τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ κόσμου· οἱ δασμολογικὲς κυρώσεις τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ κατὰ Κίνας καὶ Ρωσίας εἶχαν ἀνακληθεῖ ἀπ’ τὸν ἴδιο, ἐνῶ σιωπηρῶς ὁ Τζὸ Μπάιντεν ἀνακάλεσε τὶς τεχνολογικές, ἀναγνωρίζοντας ὅτι ἀπέβαιναν εἰς βάρος τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας, ἐνῶ καὶ στὴν Εὐρώπη, τὸ μεγάλο κεφάλαιο διαμαρτύρεται, γιὰ τὶς κυρώσεις κατὰ τῆς Μόσχας καὶ τὸν ἀποκλεισμό της ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἀγορά. Ἡ Ρωσία ἦταν πάντοτε μέρος τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας, μὲ τὶς συγκρούσεις καὶ τοὺς πολέμους της, ἀλλὰ μέρος της· τὸν ἀποκλεισμό της τὸν πληρώνει ἡ γηραιὰ ἤπειρος, ὄχι τόσο ἡ Ρωσία, καθὼς διαθέτει ἀνοικτοὺς τοὺς δρόμους τῆς συνεργασίας της μὲ τὴν Κίνα, τὶς Ἰνδίες καὶ τοὺς Ἀναδυομένους· ἕνα πρᾶγμα ἀποδεικνύουν οἱ Δυτικοί, τὸν ἐγκλωβισμό τους στὴν περιβόητη ἱστορία τους καὶ τὴν πλήρη ἄγνοια τῆς σημερινῆς ἐποχῆς.