Ἡ καταλυτικῶν ἐπιπτώσεων ὁμιλία τοῦ πρωθυπουργοῦ στὴν Γενικὴ Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ ὁδήγησε στὴν παροδικὴ ἢ μὴ ἐκτόνωση τῆς τουρκικῆς προκλητικότητος· εἶναι ἐμφανὲς αὐτό, καθὼς δὲν ἐπαναλαμβάνονται οἱ διεκδικήσεις κατὰ τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, ἐνῶ διαγράφονται κάποιες προοπτικὲς γιὰ συνάντηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν στὴν Πράγα τὴν ἑπόμενη ἑβδομάδα. Ἡ προσπάθεια γιὰ προσέλκυση τῶν ἰσλαμικῶν καὶ ἄλλων χωρῶν τοῦ τρίτου κόσμου στὶς θέσεις του, ἀπ’ τὸν Τοῦρκο πρόεδρο, στοὺς διαδρόμους τοῦ ΟΗΕ ἀπέτυχε κι ἴσως παταγωδῶς· ἐλάχιστες ἀπεδέχθησαν τὶς ἀπόψεις του, ἐνῶ περισσότερες ἐπιδίωξαν συναντήσεις μὲ τὴν ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία, διότι γνωρίζουν ὅτι ὁ ἀναθεωρητισμὸς εὔκολα φθάνει στὰ σύνορά τους. Κι αὐτὸ ἔγινε, καθὼς ὁ Τοῦρκος πρόεδρος δὲν ἀναφέρθηκε καθόλου στὴν Συνθήκη τῆς Λωζάνης καὶ στὴν στρατιωτικοποίηση τῶν ἑλληνικῶν νήσων, ἀλλὰ περιορίσθηκε στὸ μεταναστευτικό· ἀλλὰ ὅλες σχεδὸν οἱ ἰσλαμικὲς χῶρες ἔχουν ὑπηκόους τους μεταξὺ τῶν μεταναστῶν στὴν Τουρκία καὶ γνωρίζουν ἀπὸ πρῶτο χέρι τὸ πῶς τοὺς συμπεριφέρεται. Ταυτοχρόνως, οἱ Εὐρωπαῖοι προσέφεραν τὴν πλήρη ὑποστήριξη στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Κύπρο, ὅσο ποτὲ ἄλλοτε στὴν περίοδο τῶν ἑλληνοτουρκικῶν διενέξεων· εἶναι ἐμφανὲς ὅτι κάτι κινεῖται στὴν εὐρωπαϊκὴ διπλωματία, ἴσως κι ὡς ἀντίβαρο στὴν ὑπερβολικὴ δουλικότητα της πρὸς τὴν Ἀμερικὴ στὸ Οὐκρανικὸ ἐπὶ μακρόν…
Στὸ ἐσωτερικό, ἡ ἀντιπολίτευση ἐπέδειξε τὴν ἀδυναμία της ἢ ἀπροθυμία της ἀναγωγῆς της σὲ ἐθνικὴ στάση· μὲ μισόλογα καὶ σὲ ἐπίπεδο στελεχῶν ἀναγνώρισαν τὸ θετικὸ βῆμα, ἀλλὰ ὄχι καὶ σὲ ἐπίπεδο ἀρχηγῶν. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐσιώπησε, ἐνῶ στὴν ἀτλαντικὴ πλεκτάνη τῶν νησίδων τοῦ Ἔβρου, εἶχε προβεῖ σὲ πολλὲς καὶ ἀπρεπεῖς δηλώσεις καὶ κατὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ ὄχι μόνο τῆς κυβερνήσεως, χωρὶς τὴν ἀνάκλησή τους, ὅταν ἀποκαλύφθηκε ὁ βρώμικος σκοπός τους· τὰ δύο γεγονότα εἶναι πολὺ πρόσφατα καὶ ἡ σύγκρισή τους αὐτονόητη στὴν κοινὴ γνώμη, ἡ ὁποία καταλήγει σὲ γενικὰ συμπεράσματα. Δηλαδή, σκέπτονται οἱ περισσότεροι, τὸ ποιὰ εἶναι τὰ κριτήρια τοῦ τέως πρωθυπουργοῦ; Καὶ θυμοῦνται, τὴν προδοσία τῆς Μακεδονίας, τὶς δηλώσεις, ὅτι δὲν ὑπάχουν θαλάσσια σύνορα, ἢ ὅτι εἶναι δύο χωριστὰ νησιά, ἡ Λέσβος καὶ ἡ Μυτιλήνη· γιὰ τοὺς ἔγκυρους πολιτικοὺς κύκλους τὸ θέμα εἶναι σοβαρό, ἐπειδὴ οἱ ἀντιδράσεις αὐτὲς δείχνουν, ὅτι ὁ ἴδιος δὲν διαθέτει διανοητικὴ ἱκανότητα κρίσεως, ἀλλὰ τὸ ἐπιτελεῖο του δὲν βλέπει, ὅτι ἔτσι ἀπαξιώνεται πλήρως. Ἄλλωστε, οἱ δημοσκοπήσεις, παρὰ τὴν ἐλάχιστη ἀξιοπιστία τους, συγκλίνουν σὲ ἕνα στοιχεῖο, ὅτι ἡ πολιτικὴ κυριαρχία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη εἶναι ἀδιαμφισβήτητη, παρὰ τὸ ἐνεργειακό, τὸν πληθωρισμὸ καὶ τὴν ἀβεβαιότητα τῆς πορείας τῆς οἰκονομίας· συμπληρώνει τριάμισυ χρόνια ἐξουσίας ὁ πρωθυπουργὸς κι εἶναι ἐλάχιστη ἡ μείωση τῆς δημοτικότητός του.
Τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελοῦν φυσικὰ τὸ κύριο πρόβλημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὰ ἐθνικὰ σὲ δεύτερη μοῖρα, ἐνῶ οἱ παρακολουθήσεις βρίσκονται στὴν τελευταία θέση· ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι ὁ φετεινὸς χειμώνας θὰ εἶναι ἀπ’ τοὺς χειρότερους στὴν μεταπολεμικὴ ἐποχὴ κι ἑτοιμάζονται γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή του. Τὰ κυβερνητικὰ μέτρα ἀμβλύνουν ἀρκετὰ τὴν κατάσταση, ἀλλὰ δὲν προσφέρουν καὶ οὐσιαστικὲς λύσεις, κι οὔτε δύνανται προσφέρειν· μερικὴ ἀνακούφιση δίδουν κι αὐτὸ τὸ γνωρίζει ἡ κοινὴ γνώμη, ὅσο κι ἂν εἶναι τὸ πιὸ γενναῖα στὴν Εὐρώπη, ἐνῶ ἔχει ἐπιτύχει ἡ χώρα μας τὸν ὑψηλότερο ρυθμὸ ἀναπτύξεως. Ἀλλὰ δὲν παύουν νὰ εἶναι ἡμίμετρα κι ὄχι οὐσιαστικὴ ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων· ἡ ὡριμότης ὅμως καὶ ἡ σύνεση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὶς ἀντιδράσεις του τυγχάνουν τοῦ θαυμασμοῦ καὶ τῶν ξένων παρατηρητῶν κι ὄχι μόνο· κι αὐτὸ εἶναι γεγονός, ἂν γίνει ἡ σύγκριση μὲ τοὺς ἄλλους εὐρωπαϊκοὺς λαούς. Ἔχει ἐμπιστοσύνη στὸν πρωθυπουργὸ καὶ στὴν κυβέρνηση, καθὼς τὸ βλέπει στὴν ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων καὶ στὴν πληρωμὴ τῶν ἐπιδοτήσεων, μὲ τὸ ψηφιακὸ σύστημα καὶ τὶς ἠλεκτρονικὲς κάρτες. Ἀκόμη κι ἂν, ὁ πόλεμος λήξει σύντομα, δὲν ἀποκλείονται ἐφιαλτικὲς καταστάσεις τὸν Χειμώνα στὴν Εὐρώπη, ὅταν ἔχουν ἀρχίσει ἤδη τὴν θέρμανση στὸν Βορρᾶ, ἐνῶ οἱ ἐλλείψεις καυσίμων καὶ τροφίμων βρίσκονται ἀπὸ τώρα σὲ ἡμερήσια σχεδὸν διάταξη…