Οἱ κινήσεις τοῦ Τούρκου προέδρου ἀπέναντι στὴν πλήρη σχεδὸν διεθνῆ ἀπομόνωσή του γίνονται μὲ σπασμωδικὸ τρόπο, προδίδοντας τὶς φοβίες του καὶ τὴν ἀμηχανία του· δὲν εἶναι μόνο ἡ ἀποδοκιμασία του ἀπὸ Εὐρώπη καὶ Ἀμερικὴ γιὰ τὶς προκλήσεις κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ κάλεσε καὶ τὸν Γερμανὸ πρεσβευτή, γιὰ νὰ τοῦ διαμαρτυρηθεῖ, ἐπειδὴ ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς Μπούνεστανγκ τὸν χαρακτήρισε «μικρὸ ἀρουραῖο», γιὰ τὶς διεθνεῖς περιπλανήσεις του. Ἔχουν προκαλέσει τὴν εἰρωνεία τῶν διπλωματικῶν κύκλων, ἀκόμη καὶ τῶν γερμανικῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παραδοσιακὲς φιλικὲς σχέσεις μὲ τὴν Τουρκία κι ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας· ἡ εἰρωνεία εἶναι ἡ χειρότερη μορφὴ περιφρονήσεως στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Εἶναι ἀδύνατη ἡ ἀντιμετώπιση τῆς διακωμωδήσεως στὴν πολιτικὴ ζωὴ κι ἀπὸ ἰσχυροὺς ἀρχηγούς.