Τὴν εὐνοϊκὴ ἀνοχὴ στὴν προσάρτηση τῶν οὐκρανικῶν ἐπαρχιῶν ἀπ’ τὴν Ρωσία ἐπέλεξαν οἱ περισσότεροι Ἀναδυόμενοι, καθὼς ἀπέφυγαν τὴν καταδίκη της, ὅπως τὸ ἐπιδίωξε μὲ ἔντονες διπλωματικὲς πιέσεις ἡ Οὐάσιγκτον· ἡ στάση αὐτὴ μέτρησε στὴν διεθνῆ σκηνή, καθὼς ἀφήνει τὸ πρόβλημα -σοβαρὸ ὁπωσδήποτε καὶ δυσεπίλυτο- στὰ χέρια τῶν Δυτικῶν καὶ μόνο, ἐνῶ οἱ μεγάλοι τους, Κίνα, Ἰνδίες, ἀπέφυγαν τὴν καθαρὴ θέση στὸν Συμβούλιο Ἀσφαλείας. Ἐπομένως κρίνεται ἀπὸ δύο γεγονότα, τὴν πορεία τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία, γιὰ τὴν ὁποία ἐλάχιστοι ἀποδέχονται τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα, ὅτι θὰ κερδίσουν οἱ οὐκρανικὲς δυνάμεις, κι ἀπ’ τὶς ἐξελίξεις στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Εὐρώπης· ὁ χειμῶνας ἔφθασε στὴν Βόρεια Εὐρώπη κι οἱ ἀνάγκες γιὰ θέρμανση εἶναι δυσβάστακτες ἀπ’ τὰ νοικοκυριά, ἑπομένως ἀπαιτεῖται λύση καὶ μάλιστα ἐπείγουσα. Ἀλλὰ οἱ διαφωνίες εἶναι μεγάλες μεταξὺ τῶν κρατῶν κι αὐτὸ ἀποδυναμώνει περισσότερο τὸ ἑνιαῖο εὐρωπαϊκὸ μέτωπο, μὲ εὐρύτερες τὶς ἐπιπτώσεις.