Ἡ δυτικὴ οἰκονομία παρουσιάζει πολλὰ κενὰ στὶς ἀποδόσεις της στὴν κρισιμότερη μεταπολεμικὰ περίοδό της· ἡ ὕφεση ἔχει πλήξει πολλὲς χῶρες, μὲ πρῶτες τὶς Βρεταννία καὶ Ἡνωμένες Πολιτεῖες κι ἀκολουθοῦν, Ἰταλία, Γερμανία καὶ Γαλλία, μὲ πλῆθος μικρότερων καὶ μὲ ἐξαίρεση τὶς Ἑλλάδα καὶ Πορτογαλία. Οἱ πολεμικὲς δαπάνες, ἔστω καὶ μὲ τὴν μορφὴ ἐνισχύσεως τῆς Οὐκρανίας εἶναι δυσβάστακτες γιὰ τὶς μεγάλες κυρίως, ποὺ σηκώνουν καὶ τὸ κύριο βάρος τους, καθὼς συνοδεύονται ἀπ’ τὴν ἐνεργειακὴ κρίση· οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες βρενδυόντουσαν, ὅτι ἀντέχουν τὰ ὅποια βάρη τῆς κρίσεως, ἀλλὰ τώρα σιωποῦν ἐνῶ αὐξάνονται οἱ διαμαρτυρίες τῶν λαῶν τους καὶ οἱ διαδηλώσεις στοὺς δρόμους. Εἶναι δεδομένο, ὅτι περίμεναν αὐτὲς τὶς ἐξελίξεις, ἐπειδὴ εἶχαν πιστέψει, ὅτι μὲ τὶς πρῶτες οἰκονομικὲς κυρώσεις θὰ γονάτιζε ἡ ρωσικὴ οἰκονομία καὶ θὰ παραδιδόταν ἡ Ρωσία. Συνέβη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, γονατίζει ἡ Δύση πολιτικὰ καὶ ἀγκομαχεῖ στὰ οἰκονομικά…