Οἱ πυρετώδεις προετοιμασίες, γιὰ τὸ Εὐρωσυμβούλιο τῆς Πράγας κορυφώνονται στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες, ἀλλὰ τὰ νέα δὲν εἶναι καὶ πολὺ εὐχάριστα· οἱ μεσαῖες χῶρες κυρίως πρωτοστατοῦν, μὲ τὴν Ἐπιτροπή, σὲ ἀποστάσεις ἀσφαλείας, ἀλλὰ μὲ τὴν Γερμανία διστακτική, ἂν ὄχι ἀρνητική. Τὸ κύριο ἐμπόδιο εἶναι οἱ ἀμερικανικὲς πιέσεις, γιὰ ἀπόλυτη προσαρμογὴ στὶς ἀτλαντικὲς ἐπιταγὲς καὶ παράκαμψη τῆς ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς· οἱ πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες καὶ ἡ Γερμανία ἐνδίδουν στὶς πιέσεις αὐτές, ἀλλὰ οἱ ἄλλες, Γαλλία, μεσογειακὲς ἐπιθυμοῦν κάποιο συγκερασμὸ τουλάχιστον τῶν δύο, κι ἐκεῖ ἐντοπίζεται τὸ πρόβλημα. Ἡ τρικομματικὴ κυβέρνηση τοῦ Βερολίνου βρίσκεται σὲ ἀδιέξοξο, μὲ τοὺς Πρασίνους σφόδρα νατοϊκούς, ἂν καὶ ἔχουν χαμηλώσει κάπως τοὺς τόνους, μετὰ τὶς ἐκρήξεις στοὺς ἀγωγοὺς τῆς Βαλτικῆς, τὶς ὁποῖες ὅλοι ἀποδίδουν στὶς ἀγγλοσαξωνικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες, ἀλλὰ ἡ κυβέρνηση τὸ κρατάει μυστικό. Οἱ φόβοι ὅτι μπορεῖ νὰ ἐπαναληφθοῦν σύντομα προκαλοῦν ἐφιάλτες τουλάχιστον στὶς εὐρωπαϊκὲς κυβερνήσεις.