Ὁ φόβος, γιὰ ἐπανάληψη τῆς δολιοφθορᾶς καὶ σὲ ἄλλους ἀγωγούς, ἀπ’ τοὺς χιλιάδες παγκοσμίως στὸν θαλάσσιο βυθό, ἔχει ἐξαπλωθεῖ στὶς μεγάλες καὶ μικρὲς χῶρες· ὅλες φοβοῦνται τὴν ἐκδήλωση νέας, μιᾶς ἢ καὶ περισσοτέρων, καὶ ἐπιχειροῦν τὴν ἐκτίμηση τῶν ἐπιπτώσεών τους. Ὁ κόσμος ζεῖ μὲ τοὺς ἀγωγοὺς τὴν καθημερινότητά του, πρὸς τοὺς ὁποίους καὶ τὴν ἔχει προσαρμόσει πλήρως, κι ἀντιλαμβάνεται, ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἐπιστροφή του στὴν προηγούμενη ἐποχή, ἀκόμη καὶ στὴν χθεσινὴ τῆς πρὸ τῆς ψηφιοποιήσεως, πολὺ δὲ περισσότερο στὶς παλαιότερες· γεννᾶται ὅμως τὸ ἐρώτημα, τὸ τί ἐπιδίωκαν οἱ δολιοφθορεῖς τῶν ρωσικῶν ἀγωγῶν, ποὺ κατὰ Ἀμερικανὸ καθηγητὴ εἶναι οἱ ἀμερικανικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες; Τὴν ἐνοχοποίηση τῶν Ρώσων στὴν εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη καὶ τὸν στενώτερο ἐγκλωβισμό της στὶς νατοϊκὲς ἀγκάλες· ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔπεισε, ἐνῶ παρέμεινε διάχυτη ἡ ὑποψία, ὅτι οἱ Ἀγγλοσαξωνικὲς ὑπηρεσίες μεθόδευσαν καὶ ἐκτέλεσαν τὴν ἐπιχείρηση.