Τὰ παιχνίδια ἐντυπώσεων, ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, δὲν τὰ ὲγκαταλείπει ὁ Ταχὶπ Ἐρντογάν, ἴσως ἐπειδὴ δὲν ἔχει κι ἄλλη ἐναλλακτικὴ λύση· δέκα μῆνες πρὶν ἀπειλοῦσε τοὺς πάντες, μὲ πρώτη τὴν Συρία, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν ἐγκατέλειψε, λόγῳ ρωσικῆς παρεμβάσεως κι ἀπόμεινε ἡ χώρα μας, ὡς πρόσφορη, ἀλλὰ μόνο στὴν προπαγάνδα του κι ὄχι στὴν πράξη. Στὸ Αἰγαῖο δὲν διαθέτει ὑπεροπλία, οὔτε στὸν ἀέρα οὔτε στὴν θάλασσα, ἀκόμη κι ἂν ἀδειάσει ἀπὸ στρατεύματα τὴν Ἀνατολία· τότε, ὅμως, θεωρεῖται δεδομένη ἡ ἐπανάσταση τῶν Κούρδων καὶ ἡ εἰσβολὴ ὁμοεθνῶν τους ἀπ’ τὶς γειτονικὲς χῶρες. Τὴν δημιουργία δύο μετώπων δὲν τὴν ἀντέχει μὲ τίποτε, κατὰ τὶς ἐκτιμήσεις πολλῶν ἀναλυτῶν του, ὅτι μπορεῖ στὸ Αἰγαῖο νὰ ἀκολουθήσει πανωλεθρία, ὁπότε ὅλα εἶναι πιθανά· στὴν ὀθωμανικὴ παράδοση, ὅποιος σουλτάνος ὑφίστατο ταπεινωτικὴ ἧττα, δύσκολα πολὺ διατηροῦσε τὸ κεφάλι του στὴν θέση του ἀνέπαφο…