Ὁ ρόλος τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔχει ἐνισχυθεῖ σημαντικὰ τὸν τελευταῖο καιρὸ καὶ μετὰ τὶς προτάσεις γιὰ τὸ Ταμεῖο Ἀναπτύξεως, μετὰ τὸν κορονοϊό, ὅπως γιὰ τὴν ἐπιτυχῆ διαδικασία ἐμβολιασμοῦ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἄντληση τῶν κονδυλίων τοῦ Ταμείου· τὸ ἐνεργειακὸ πρόβλημα καὶ ἡ ἀγρανάπαυση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος προσέφερε στὶς μεσογειακὲς χῶρες τὴν εὐκαιρία ἀναλήψεως ἐπιτυχημένων πρωτοβουλιῶν, στὶς ὁποῖες ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει πρωτεύοντα ρόλο. Αὐτό, ἄλλωστε, φάνηκε κι ἀπ’ τὴν ἀναγνώριση τῶν ἑλληνικῶν δικαίων στὴν Πράγα, ἀπὸ ὅλους τοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες καὶ παρὰ τὶς προκλητικὲς παρεμβάσεις τοῦ Τούρκου προέδρου· ἡ διαφωνία τῆς Γερμανίας στὴν χάραξη ἑνιαίας πολιτικῆς ὁδήγησε καὶ πολλὲς χῶρες τοῦ Βορρᾶ στὴν στήριξη τῶν μεσογειακῶν, ὡς μοναδικὴ λύση, γιὰ ἄρση τοῦ ἀδιεξόδου. Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται στὴν περίεργη κατάσταση, οἱ μεσαῖες κυρίως χῶρες της νὰ πρωτοστατοῦν στὴν ἐφαρμογὴ μέτρων
ἐνισχύσεως τῆς κοινοτικῆς της συνοχῆς.