Ὁ βιαστὴς τοῦ Κολωνοῦ ἦταν ἕνας καθ’ ὅλα ἀξιοπρεπὴς κύριος τῆς διπλανῆς πόρτας, ὅπως καὶ ὁ δεύτερος, μὲ μικρὰ παιδιὰ καὶ κορίτσια στὴν ἡλικία τῆς νεαρῆς βιασθείσης· δὲν ὑπάρχει δικαιολογητικό, οὔτε καὶ μεταμέλεια, ὅταν γίνεται μὲ τόσο ἀπάνθρωπο, ἀλλὰ ἐπαγγελματικὸ τρόπο. Οἱ διαστροφὲς μέσα στὸν ἄνθρωπο ἐνυπάρχουν κι ἀναμένουν τὴν κατάλληλη στιγμὴ καὶ τὴν πρόσφορη κατάσταση γιὰ τὴν ἐκδήλωσή τους· ἂς μὴν παραξενευόμαστε κι ἂς μὴν γενικεύουμε, σὲ ὅλες τὶς ἀνθρώπινες κοινωνίες συμβαίνουν αὐτὰ καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐποχές. Οἱ ἤπιες κοινωνικὲς συνθῆκες καὶ ἡ ἁρμόζουσα παιδεία ἀποτελοῦν τὰ μοναδικὰ ἀντίβαρα στὴν ἐκδήλωσή τους· ὁπωσδήποτε, εἶναι ἀρκετὰ δυσάρεστο καὶ μᾶς θλίβει ὅλους μας, ἀλλὰ ἂς μὴν ἰσοπεδώνουμε…