Ἡ πορεία τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου κρίνεται πλέον στὶς προθέσεις τοῦ Κρεμλίνου, τοῦ ἐὰν καὶ πότε θὰ προχωρήσει καὶ σὲ χερσαῖες ἐπιχειρήσεις, πέραν τῶν ἀεροπορικῶν βομβαρδισμῶν· οἱ ἐκτιμήσεις διαφέρουν, ἂν καὶ οἱ Ρῶσοι ἔχουν δεσμευθεῖ ἤδη, ὅτι θὰ καταλάβουν τουλάχιστον καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἐδάφη τῶν προσαρτησθεισῶν τεσσάρων περιφερειῶν, ἂν ὄχι κάτι παραπάνω. Ὁ νέος διοικητὴς τῶν στρατιωτικῶν τους δυνάμεων στὴν Οὐκρανία θεωρεῖται ὡς ἡ κατάλληλη ἐπιλογὴ γιὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν· ἡ δεύτερη παράμετρος εἶναι ἡ παρέμβαση τοῦ στρατηγοῦ Χειμῶνα καὶ τὸ ἐὰν ἡ Μόσχα θὰ χρησιμοποιήσει τὸ πετρέλαιο καὶ τὸ φυσικὸ ἀέριο, ὡς συμπληρωματικὸ ὅπλο της στὸν πόλεμο. Δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἀπάντηση, ἀλλὰ ὅλα εἶναι πιθανά, καθὼς εἰσέρχεται ἡ ἀναμέτρηση στὴν κρίσιμη φάση της, μὲ ἀπρόβλεπτες τὶς προεκτάσεις της· ὁ πόλεμος δὲν εἶναι μόνο μὲ τοὺς Οὐκρανοὺς πιστεύουν οἱ Ρῶσοι, ἀλλὰ μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τὸ ΝΑΤΟ.