Οἱ νέες τριβὲς Παρισίων καὶ Βερολίνου ἀνέδειξαν τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος γιὰ τὴν Εὐρώπη· ἡ πρόσφατη συνάντηση τῶν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Ὄλαφ Σὸλτζ στὶς Βρυξέλλες ἦταν σύντομη, ἀλλὰ συνοδεύθηκε ἀπὸ τρία γεγονότα: πρῶτο, τὴν ἀνακοίνωση τῶν διαφορῶν τους, στὴν εὐρωπαϊκὴ συνοχή, δηλαδή, στὴν ἐνεργειακὴ πολιτική, στὴν ἠλεκτρονικὴ ἀσπίδα της -καθὼς ἡ Γερμανία προμηθεύθηκε τὸ ἰσραηλινὸ σύστημα, ἐνῶ εἶναι ἕτοιμο παρόμοιο γαλλικό, μετὰ ἀπὸ ἀμερικανικὲς πιέσεις-, καὶ στὴν παραμέληση τῶν σχεδίων τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης, ὅπως ἡ κοινὴ παραγωγὴ εὐρωπαϊκοῦ μαχητικοῦ ἀεροσκάφους· δεύτερο, τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις πλέον στὶς εὐρωπαϊκὲς πόλεις μὲ δεκάδες χιλιάδες συμμετοχὴ κι ἀπαίτηση γιὰ ἀλλαγὴ πολιτικῆς στὸ ἐνεργειακὸ καὶ στὴν Οὐκρανία· τρίτο, ἡ ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ δεξιὰ σχήματα στὴν Ἰταλία καὶ Σουηδία, μὲ ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὴν χάραξη τῆς ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς. Στὶς κυβερνήσεις σημειώνεται τὸ φαινόμενο τῆς ἐκτονώσεως τοῦ φιλοουρανικοῦ ρεύματος στοὺς λαούς τους…