Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Κίνας ἀνάγεται σὲ πρῶτο μέλημα τῆς ἀμερικανικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, καθὼς καὶ ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ ἔθεσε ὡς κύριο στόχο του τὸν ἀνταγωνισμὸ μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, πολιτικό, οἰκονομικὸ καὶ τεχνολογικό. Ἡ ἐμπειρία ὅμως τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου ὑποχρέωσε τοὺς Εὐρωπαίους στὴν διαφοροποίηση τῆς πολιτικῆς τους ἀπέναντι στὸ Πεκῖνο, παρὰ τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα τῆς ἴσης μοίρας τοῦ κινεζικοῦ μὲ τὸν ρωσικὸ κίνδυνο γιὰ τὴν Δύση· ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ ἐπιχειρεῖ τὸ πρῶτο βῆμα κι ἐπισκέπτεται τὴν Κίνα στὶς ἀρχὲς Νοεβρίου, ὡς ἡ εὐρωπαϊκὴ χώρα μὲ τὶς περισσότερες οἰκονομικὲς σχέσεις μαζί της. Μᾶλλον ἀκολουθεῖ κι ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν σὲ σύντομο χρόνο, συμπληρώνοντας τὴν ἑνιαία διεθνῆ στάση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος. Ἄλλωστε, ὁ καγκελάριος ἔδωσε ἄδεια ἐγκαταστάσεως τῆς COSCO στὸ Ἀμβοῦργο…