Ἡ οἰκονομική μας ἀνάπτυξη ἀναγνωρίζεται ἀπ’ τοὺς παρατηρητὲς ὡς ἐξαίρεση στὴν ἐποχή μας, μὲ πρόβλεψη διαρκείας καὶ τὸ 2023, ἔστω σὲ χαμηλότερο ρυθμό· ταυτοχρόνως ἀποβαίνει σὲ δυναμικὴ ἀπάντηση στὴν ἐπιχειρούμενη ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ἐπιβολὴ τῆς πολώσεως, καθὼς ἡ κοινὴ γνώμη διαπιστώνει ὅτι δὲν ἔχουν ἀντίκρυσμα οἱ καταστροφικὲς ἐξαγγελίες του. Ἡ ἄποψη αὐτὴ ἐνισχύεται ἀπ’ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ κρίση εἶναι εἰσαγόμενη, λόγῳ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ὅπως συμβαίνει σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, ἀλλὰ κι ἀπ’ τὴν ἐμπειρία τῆς τραμποκομμουνιστικῆς διακυβερνήσεως· ἐὰν δὲν συμβεῖ κάτι ἔκτακτο, ἀνατρέπον ὅλα τὰ δεδομένα, ἔτσι θὰ ὁδηγηθεῖ στὶς ἐκλογὲς ἡ χώρα, μὲ τὴν ἀπομόνωση τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀπ’ τὰ εὐρύτερα στρώματα. Ἡ ἀνάκτηση τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ ἀπαιτεῖ προσεκτικὴ καὶ ἤπια τακτική, ὥστε νὰ ξεχάσει αὐτὸς τὶς πικρὲς ἐμπειρίες τῶν δημαγωγικῶν συνθημάτων· φαίνεται, ὅμως, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι καθόλου εὔκολο στὴν Κουμουνδούρου.