Ὁ Ἰγνάθιο ντὰ Λούλα ἐπανεξελέγη πρόεδρος τῆς Βραζιλίας, ἔστω καὶ μὲ τὸ ὁριακὸ ποσοστό, 51% πρὸς 49%, τοῦ Ζαΐρ Μπολσονάρο· ἡ νίκη εἶναι σημαντική, παρὰ τὴν διάψευση τῶν προγνωστικῶν ποὺ ἔβλεπαν μεγαλύτερη διαφορά, ἀλλὰ ὁ σημερινὸς φαίνεται, ὅτι διατηρεῖ τὶς προσβάσεις του στὸ μεγάλο κεφάλαιο, καὶ ἰδιαιτέρως σὲ ἐκεῖνο τῆς ἀποψιλώσεως τοῦ φυσικοῦ πνεύμονος τῆς ὑφηλίου, τοῦ Ἀμαζονίου. Ἀνεξαρτήτως αὐτῶν πάντως, ἡ ἧττα τοῦ ἀκροδεξιοῦ σχημάτος εἶναι γεγονός, ὁπότε καὶ ἡ ἐπίδρασή της στὶς ἄλλες λατινοαμερικανικὲς χῶρες ἄμεση καὶ οὐσιαστική· ὁ δεύτερος πυλώνας εἶναι ὅτι ἡ ἐνίσχυση τῶν ΒΡΙΚΣ (Βραζιλίας, Ρωσίας, Ἰνδιῶν, Κίνας καὶ Νοτίου Ἀφρικῆς) προβλέπεται ἄμεση, καθὼς ὁ σημερινὸς πρόεδρός της τυπικὰ διατηροῦσε τὴν συμμετοχή, μὲ αἰσθητὴ ὅμως τὴν συμπόρευσή του μὲ τὸν Ντόναλντ Τράμπ. Ἡ Βραζιλία εἶναι μεγάλη δύναμη, πέμπτη σὲ ἔκταση στὸν κόσμο, πληθυσμὸ διακοσίων ἑκατομμυρίων καὶ ἀπεριόριστες πλουτοπαραγωγικὲς πηγὲς στὸ ἔδαφός της.