Πολλὲς εἶναι οἱ περιπτώσεις, καὶ μάλιστα τὸν τελευταῖο καιρό, στὶς ὁποῖες ἡ δικαιοσύνη δὲν ἦταν καὶ τόσο ἀμερόληπτη· ἁπτὴ ἀπόδειξη εἶναι τὸ πόρισμα τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἀπὸ κορυφαίους δικαστικούς, οἱ ὁποῖοι καθυστέρησαν τὴν ἔκδοση τῆς ἀποφάσεώς τους καὶ τὴν ἐξέδωσαν, λίγη ὥρα πρὶν περάσουν στὴν σύνταξη καὶ μὲ περιεχόμενό της, δευτερεύουσα ὑπόθεση κι ὄχι ἐκείνη τῆς Νοβάρτις, γιὰ τὴν ὁποία εἶναι δημιουργηθεῖ μεῖζον θέμα καὶ Προανακριτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς. Οἱ δικαστὲς βγῆκαν στὴν σύνταξη καὶ οὐδεὶς ἔχει τὴν δυνατότητα ἐνοχλήσεώς τους· ἄλλο παράδειγμα, ἡ καθυστέρηση στὴν ὁλοκλήρωση τῶν ἐρευνῶν γιὰ τὴν πυρκαϊὰ στὸ Μάτι, μὲ 104 νεκροὺς κι ἑκατοντάδες τραυματίες, οἱ ὁποῖοι ἀκόμη βρίσκονται σὲ περίοδο θεραπείας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κινδυνεύει μὲ παραγραφή. Τὸ γιατὶ γίνεται αὐτὸ δὲν ἐμπίπτει στὴν ἁρμοδιότητα τῆς κριτικῆς μας, ἀλλὰ μᾶλλον πρέπει νὰ ἀπασχολεῖ τὴν ἡγεσία τῆς δικαιοσύνης καὶ τὸν ὑπουργό της.