Ἡ ἀντοχὴ τῶν Δημοκρατικῶν, στὶς ἐνδιάμεσες ἀμερικανικὲς ἐκλογές, εἶναι τὸ πραγματικὸ νόημά τους, καθὼς οἱ Ρεπουμπλικανοὶ κέρδισαν μέν, ἀλλὰ ὄχι σαρωτικά· ἡ Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων πέρασε στὸν ἔλεγχό τους, ἐνῶ ἀκόμη παίζεται ἡ πλειοψηφία στὴν Γερουσία. Φυσικά, ὁ Τζὸ Μπάιντεν ἐμφανίζεται εὐχαριστημένος κι ἕτοιμος, γιὰ διεκδίκηση τῆς προεδρίας καὶ τὸ 2024, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐκτιμᾶται ὡς σοβαρό· ἡ κύρια πληγὴ ὅμως τῆς ἀμερικανικῆς δημοκρατίας παραμένει ἡ διακοπὴ τῆς ἐρεύνης, γιὰ τὴν εὐθύνη τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ στὴν εἰσβολὴ στὸ Κογκρέσσο. Ἡ μεγάλη δημοκρατία καὶ τὸ παγκόσμιο πρότυπο ἀδυνατεῖ ἐξιχνιάσαι τὸ τί ἔγινε, κατὰ τὴν καταπάτηση τοῦ Καπιτωλίου, τοῦ λίκνου τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν της, ἐκείνη τὴν ἡμέρα· ἡ δημοκρατία κρίνεται στὴν λογοδοσία, ὅσων ἀσκοῦν τὴν ἐξουσία ἐν ὀνόματί της, τὸ «μετέχειν κρίσεως καὶ ἀρχῆς», εἶναι ὁ ὁρισμὸς τοῦ πολίτου. Ἑπομένως, ἀπομένει τραυματισμένη στὶς θεμελιώδεις ἀρχές της ἡ ἀμερικανικὴ δημοκρατία…