Ἡ παταγώδης ἀποτυχία τῆς ἐκστρατείας πολώσεως, χάρις στὴν ὑπεύθυνη καὶ δυναμικὴ στάση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, τοῦ Ναπολεοντίσκου θεωρεῖται πλέον δεδομένη στοὺς πολιτικοὺς κύκλους καὶ στὸν ἁπλὸ λαὸ περισσότερο· ἡ τακτικὴ ἦταν γνωστή, ἡ πρόκληση δυσπιστίας ἐντὸς τοῦ κυβερνητικοῦ σχήματος καὶ ἀνασφαλείας τῆς κοινῆς γνώμης. Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ποὺ συνέβη τὸ 2009 καὶ τὸ 2014, ἀλλὰ μὲ ἄλλες προεκτάσεις, ἐκτὸς τῆς ὑποσχέσεως, ὅτι θὰ ἐξαφανίσει τὶς παρακολουθήσεις, μὲ ἕναν νόμο κι ἕνα ἄρθρο· ἡ διαφορὰ εἶναι μία καὶ καθοριστική, ὁ Κώστας Καραμανλῆς εἶχε ἀφήσει, κάτι ποὺ τὸ μετάνιωσε πολὺ ἄσχημα, τὸν ἔλεγχο τῆς ΕΥΠ στὸν μετέπειτα ρυθμιστὴ τοῦ πολιτεύματος -ποὺ ἀγνοοῦσε τὸ Σύνταγμα, διαφορετικὰ δὲν θὰ προκήρυσσε δημοψήφισμα σὲ πέντε μέρες, ἀλλὰ λέγεται ὅτι γι’ αὐτὸ ἐξελέγη Ἀκαδημαϊκός, γιὰ νὰ παρακολουθήσει εἰδικὰ μαθήματα συνταγματικοῦ δικαίου- κι ὁ ὁποῖος μεθόδευσε συστηματικὰ τὴν ἀνατροπή του. Ὁ πρωθυπουργὸς διατηρεῖ τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχό της, ὅπως κάνουν ὅλοι οἱ ἡγέτες στὴν ἱστορία ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὁμήρου, ὁ ὁποῖος ἀφιέρωσε τὴν ῥαψῳδία, «δολώνεια», γιὰ τὸν ρόλο τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν· ἔτσι ἐπιστρατεύθηκαν ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα ὁ εὐτραφὴς ἐφοπλιστὴς καὶ τὰ ἔντυπά του καὶ οἱ γνωστοὶ «ἐκδότες», γιὰ τὴν πρόκληση πολιτικοῦ προβλήματος. Ἀλλὰ σὲ αὐτὸ ἀπέτυχαν οἰκτρῶς.

Οἱ λόγοι εἶναι δύο, ἡ πρόσφατη ἐμπειρία τῆς τετραετοῦς τραμποκομμουνιστικῆς ἐξουσίας καὶ οἱ ἐμφανέστατες ἀποδείξεις ποὺ βγάζουν μάτι, ὅτι ὅλα εἶναι ὑποκεινούμενα· ἐὰν πράγματι διαθέτουν τὰ στοιχεῖα, γιατὶ δὲν τὰ καταθέτουν στὸν εἰσαγγελέα, ὅπως τοὺς παρότρυνε κι ὁ Ἰσίδωρος Ντογιάκος, ἀλλὰ ἐπιμένουν στὶς κορῶνες τους. Ὁπωσδήποτε θὰ προσέλθουν στὸν εἰσαγγελέα καὶ μὲ τὸν χωροφύλακα μάλιστα, ἀλλὰ ἐπιδιώκουν πάροδον τοῦ χρόνου, ὥστε ἡ πόλωση νὰ ἐπισκιάσει τὴν προεκλογικὴ περίοδο· ἀλλὰ καὶ σὲ αὐτὸ ἀποτυγχάνουν, καθὼς εἶναι τουλάχιστον ἕξι μῆνες μέχρι τὶς κάλπες κι ἡ παρέμβαση τῆς δικαιοσύνης, ἴσως ἀρχίσει κι αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα. Τὸ δεύτερο ποὺ ἐπιδίωξαν εἶναι ἡ πρόκληση στίγματος στὸ διεθνές μας κύρος, ἀλλὰ αὐτὴ κατέρρευσε μὲ τὴν ἀποκάλυψη, ὅτι ἦταν ὑποκινούμενη ἡ Ὁλλανδὴ εὐρωβουλευτής· ταυτοχρόνως προβλήθηκε ἀρκετά, ὅτι σὲ ὅλες τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες ὑπάρχει βρώμικο λογισμικό, ἐνῶ ἀποκαλύπτεται, ὅτι ὁ ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε ὑπογράψει τὴν χρήση τοῦ λογισμικοῦ κι εἶχε διορίσει τὸν γιό του στὶς ἑταιρεῖες τοῦ ἐπιχειρηματία, ἀλλὰ αὐτὸ ἀποκρύπτεται. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἄλλο, τόσον ὀλιγόνους εἶναι ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ τόσο ἀνίκανο ἀποδεικνύεται τὸ ἐπιτελεῖο του, ὥστε οὔτε διερευνητικὲς κρούσεις δὲν ἔκαναν, γιὰ τὶς διαθέσεις τῆς κοινῆς γνώμης· μᾶλλον εἶναι τὸ ἴδιο δέσμιος μὲ τὸν πρόεδρο τοῦ Ὀλυμπικοῦ, ὁ ὁποῖος ἀντιμετωπίζει ἤδη τὴν ἔντονη κατακραυγὴ τῶν Πειραιωτῶν.

Τὸ βαρὺ πυροβολικὸ τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἀνοδικὴ πορεία τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία δὲν ἀπαξιώνεται μὲ τὴν διχαστικὴ τακτικὴ τῆς Κουμουνδούρου· ὁ κόσμος γνωρίζει, ὅτι ὁ πληθωρισμὸς εἶναι διεθνὲς φαινόμενο κι ὄχι μόνο ἑλληνικό, ἐνῶ ἐνοχλεῖται ἀπ’ τὴν συριζαϊκὴ προπαγάνδα, ἐπειδὴ βλέπει, ὅτι τὸν θεωρεῖ κουτό. Ἤδη, στὸν πληθωρισμὸ εἴμαστε, μὲ τὸ 9,1% τοῦ Ὀκτωβρίου, κάτω τοῦ μέσου ὅρου τῆς Εὐρώπης, ἐνῶ σὲ ρυθμὸ ἀναπτύξεως στὶς πρῶτες θέσεις κι ἀποτελοῦμε πρότυπο γιὰ τὶς βόρειες χῶρες, ἀπὸ ἀποδιοπομπαῖο τράγο πρὸ τετραετίας. Τὸ σημαντικότερο εἶναι, ὅτι γίνεται ἡ βαθύτερη διαρθωτικὴ ἀλλαγὴ τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς μας ὀργανώσεως, χάρις στὴν ψηφιοποίηση· ἡ καθημερινότης ὅλων ἔχει ἀλλάξει, μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν περισσοτέρων δοσοληψιῶν μας μὲ τὸ δημόσιο, τὶς τράπεζες καὶ τὶς ἄλλες ὑπηρεσίες, ὅπως καὶ μὲ τὶς παραγγελίες γιὰ τὴν προμήθεια ἀγαθῶν· ἦταν ἀδιανόητο αὐτὸ πρὸ τετραετίας, ὅταν τὸ 2018 οἱ δοσολληψίες ἦταν 18 ἑκατομμύρια καὶ φέτος φθάνουν τὸ ἕνα δις. Εἴμαστε ἄλλοι ἄνθρωποι, μὲ τὴν ἀπαλλαγή μας, ὄχι μόνο ἀπ’ τὸν χρόνο ἐπὶ ὧρες στὶς οὐρές, ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχικὴ φθορά, χάρις καὶ στὰ ἐγγόνια μας· σταδιακὰ τὸ καταλαβαίνουμε αὐτό, ὅταν καθόμαστε τὸ βράδυ κι σκεπτόμαστε τὶς αὐριανὲς δουλειές μας, ἔμεινε ἡ συμβατικὴ ἐργασία μας, τὰ ἄλλα τὰ ἔκαναν ὁ Γιαννάκης ἢ ἡ Μαιρούλα…