Τὸ διεθνὲς γόητρο τῆς Εὐρώπης διαφύλαξαν ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν κι ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ στὴν ὑπόθεση τοῦ οὐκρανικοῦ πυραύλου, ἀπ’ τὸ Μπαλὶ τῆς Ἰνδονησίας, μὲ τὴν ἔκκληση γιὰ συγκράτηση καὶ διερεύνηση τῆς ἐκρήξεως, μαζὶ μὲ τὸν Ξὶ Τζιπίνγκ· ἀργότερα πῆρε τὴν ἴδια θέση κι ὁ Τζὸ Μπάιντεν, ὁ ὁποῖος κι ἀποστόμωσε τὰ γεράκια τοῦ ΝΑΤΟ. Ἔστω κι ἂν δὲν προβλήθηκε ἀρκετά, μέτρησε ἡ διαφοροποίηση τῶν μεγάλων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως· εἶναι σημαντικὸ τὸ βῆμα, ἐνῶ ταυτοχρόνως δίνουν τὸν τόνο τῆς μειώσεως τῆς βοηθείας πρὸς τὴν Οὐκρανία, καθὼς ἔχει ἀποδειχθεῖ, ὅτι ὁ πρόεδρός της θὰ μεθόδευε καὶ πυρηνικὸ πόλεμο, ἀρκεῖ νὰ διατηρήσει τὴν θέση του. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἀνακτοῦν σταδιακὰ καὶ πάλι τὴν διεθνῆ τους ἀπήχηση, τὴν ὁποία εἶχαν θυσιάσει, μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου καὶ τὴν ὑποταγή τους στὴν ἀμερικανικὴ ἐπικάλυψη. Ἤδη προβάλλουν ἐπαρκῶς καὶ τὴν οἰκονομική τους αὐτονομία.