Οἱ Εἴκοσι μεγάλοι ἀποφάσισαν τὴν διάθεση βοηθείας πρὸς τὶς φτωχὲς χῶρες, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, ἀλλὰ συνάντησαν τὴν σκωπτικὴ κριτικὴ τῶν παρατηρητῶν· δὲν συμφωνήθηκε ἀκριβὲς ποσὸ κι οὔτε τρόπος διανομῆς του, καθὼς ἀφέθηκαν αὐτὰ στὴν ἐπεξεργασία τοῡ προγράμματος ἀπ’ τοὺς εἰδικούς. Δηλαδή, παραπέμφθηκαν εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας, τῆς ρωμαϊκῆς δουλείας. Τὸ κύριο πρόβλημα ὅμως τῆς ἐπιδεινώσεως τοῦ κλίματος εἶναι ἡ ἄρνηση τῶν μεγάλων, κυρίως Ἀμερικῆς, Κίνας, Ἰνδιῶν, γιὰ τὴν λήψη μέτρων. Ἔτσι, συνεχίζουν τὸν ἐμπαιγμὸ τῶν ἄλλων χωρῶν, γι’ αὐτὸ καὶ διατύπωσαν πολλὲς ἐπιφυλάξεις Γαλλία καὶ Γερμανία, ὡς πρὸς τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐπιδεινώσεως τοῦ κλίματος· ἡ ἀποκατάστασή του προϋποθέτει ἄρδην ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου ζωῆς ὅλων μας καὶ περισσότερο τῆς βιομηχανικῆς κοινωνίας, ἀλλὰ καὶ δραστικῶν μέτρων. Ὁ παριστάμενος νέος πρόεδρος τῆς Βραζιλίας τόνισε, ὅτι, ἂν δὲν προστατευθεῖ ὁ Ἀμαζόνιος, ὁ πνεύμων τῆς οἰκουμένης, δὲν γίνεται τίποτε…