Οἱ συνομιλίες τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὀν στὸν Λευκὸ Οἶκο μὲ τὸν Τζὸ Μπάιντεν θεωροῦνται ἀπ’ τὶς κρισιμότερες στὶς εὐρωαμερικανικὲς σχέσεις στὴν ἑβδομηκονταετῆ ἱστορία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως· μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, οἱ συναντήσεις τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ἔχουν γίνει ἀποκλειστικὰ σχεδὸν στὰ πλαίσια διεθνῶν διασκέψεων, ΝΑΤΟ, Ἑπτὰ μεγάλων, Εἴκοσι μεγάλων, κι ὄχι στὴν ἄλλη ἀτμόσφαιρα τῶν διμερῶν ἐπαφῶν. Τὰ προβλήματα εἶναι πολλά, Οὐκρανία, Ἰράν, ἀραβικὸς κόσμος, Κίνα, μετὰ τὴν ἐξέγερση στὸ ἐσωτερικό της καὶ τὸν σινοαμερικανικὸ τεχνολογικὸ πόλεμο, παγκόσμια οἰκονομία, ὑδρογονάνθρακες καὶ ἐπιτόκια. Ὁ Γάλλος πρόεδρος ἐκπροσωπεῖ καὶ τὴν Εὐρώπη, ὁπότε οἱ διμερεῖς οἰκονομικὲς σχέσεις συγκεντρώνουν τὸ κύριο ἐνδιαφέρον· τρία εἶναι τὰ ἐπείγοντα, ἡ πώληση στοὺς Εὐρωπαίους ἀμερικανικοῦ φυσικοῦ ἀερίου σὲ ἑξαπλάσια τιμὴ ἐκείνης στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἀμερικῆς, ἡ ἐπιδότηση κατὰ 80% τῆς παραγωγῆς ἠλεκτρικῶν αὐτοκινήτων καὶ ἡ αὔξηση τῶν ἐπιτοκίων. Δὲν προβλέπονται καθόλου εὔκολες συνομιλίες.