Οἱ Εὐρωπαῖοι, περισσότερο οἱ μεγάλες ἐπιχειρήσεις τους καὶ ὀλιγώτερον οἱ κυβερνήσεις τους, βρίσκονται σὲ ἀέναη ἀναζήτηση νέων διαύλων οἰκονομικῆς συνεργασίας, ἐκτὸς τοῦ δυτικοῦ κόσμου· ἡ ἀπαθὴς ἕως εἰρωνικὴ στάση τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, στὰ τρία κύρια θέματα, ἐπιδοτήσεις αὐτοκινήτων, ὑπερτιμολόγηση τοῦ φυσικοῦ ἀερίου καὶ τεχνολογικὸς πόλεμος μὲ τὴν Κίνα, ποὺ τοῦ ἔθεσε ὁ Γάλλος ὁμόλογός του, θεωρεῖται ὡς τακτικὴ κωλυσιεργείας ἀπ’ τὴν πλευρὰ τῶν Ἀμερικανῶν, καθὼς θὰ παραπεμφθοῦν τὰ θέματα σὲ διαπραγματεύσεις καὶ στὸ ἀπρόβλεπτο μέλλον. Ἔτσι, προσφεύγουν στὶς ἄμεσες καὶ ζωτικῆς σημασίας συμφωνίες μὲ τὴν Κίνα καὶ τοὺς Ἀναδυομένους· ἤδη ὁ Σὰρλ Μισὲλ ἔχει ἐπισκεφθεῖ τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα τὸ Πεκῖνο, ἀμέσως μετὰ τὸν Ὄλαφ Σόλτζ, ἐνῶ ἀκολουθεῖ καὶ ὁ Γάλλος πρόεδρος. Τὸ συμπέρασμα εἶνα, ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι αἰσθάνονται, ὅτι τοὺς χρησιμοποιοῦν οἱ Ἀμερικανοὶ γιὰ τὰ συμφέροντά τους, καθὼς ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Εὐρώπη χρηματοδοτεῖ τὴν Ἀμερικὴ κατὰ κόρον.