Οἱ ἀντιδράσεις στὶς πολιτικὲς ἐπιλογὲς τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, γιὰ τὴν προάσπιση τῶν εὐρωπαϊκῶν συμφερόντων στὴν Οὐάσιγκτον καὶ τὴν ἀνάγκη ἀναγνωρίσεως καὶ τῶν ρωσικῶν συμφερόντων στὸ Οὐκρανικό, ἦταν ἔντονες, ἀλλὰ ἑστιάσθηκαν στὸ τελευταῖο καὶ μόνο, προερχόμενες ἀπ’ τὰ ὄργανα τῶν ἀτλαντικῶν κυκλωμάτων· ἡ Οὐκρανία, οἱ πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες καὶ κάποιοι Γερμανοὶ βουλευτὲς καταδίκασαν τὴν ἀναγνώριση δικαιωμάτων στὴν Μόσχα. Ἔτσι, στὴν ἀμερικανόδουλη διαπλοκὴ δὲν ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ἀμερικανικῶν ἐπιδοτήσεων στὰ ἠλεκτρικὰ αὐτοκίνητα, οὔτε ἡ κερδοσκοπία στὸ φυσικό τους ἀέριο καὶ ὁ σινοαμερικανικὸς τεχνολογικὸς πόλεμος, παρὰ μόνο ἡ δυτικὴ ἐκδοχὴ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· ἀλλὰ οἱ ἀπόψεις αὐτὲς δὲν ἔχουν εὐρύτερη ἀπήχηση, καθὼς ἡ εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη -κι οἱ οἰκονομικοί της παράγοντες τῆς βαρειᾶς βιομηχανίας ἀκόμη περισσότερο- ἔχουν ἀντιληφθεῖ, ὅτι ὁ πόλεμος ὁδήγησε στὴν χρηματοδότηση τῆς Οὐάσιγκτον ἀπ’ τὴν Εὐρώπη κι ἴσως σὲ μεγαλύτερα ποσὰ τῶν ὅσων διέθεσε στὴν Οὐκρανία!