Ὁ ἀντίκτυπος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν πρὸ δεκαετίας ἐγγυήσεων γιὰ τὰ μνημόνια, ἕξι δις εὐρὼ καὶ μὲ ἔκπτωσή τους ἀπ’ τὸ δημόσιο χρέος, εἶναι αἰσθητὴ στὶς ἀγορές, ἔστω κι ἂν δὲν εἶναι ἄμεση ἡ ἀντανάκλασή τους στὸ Χρηματιστήριο Ἀθηνῶν, λόγῳ τῆς ὑπονομεύσεως τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου· τὰ συμφέροντα εἶναι πολλά, μὲ κυριότερο τὴν ἀλλαγὴ τῆς μεταπολεμικῆς παραγωγικῆς δομῆς τῆς χώρας, ὅταν ὅλα περνοῦσαν μέσα ἀπ’ τὶς διασυνδέσεις τῶν ὀλίγων πλουσίων καὶ τῶν τεχνικῶν καὶ πιστωτικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν τραπεζῶν, κυρίως τῆς Ἐθνικῆς. Στὸ κύκλωμά τους ἐχάθησαν τὰ κονδύλια τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καὶ τῶν κοινοτικῶν ἐπιδοτήσεων ἀπ’ τὸν πρῶτο σοσιαλισμὸ καὶ συνέχεια. Εἶναι γνωστά, τὰ ἐπαναλαμβάνουμε γιὰ ὑπενθύμισή τους…