Οἱ γερμανικὲς ἀρχὲς προχώρησαν στὴν σύλληψη 25 ἀτόμων, μεταξὺ τῶν ὁποίων παλιὸς πρίγκηπας, ἀξιωματικός, ἀκροδεξιὸς βουλευτὴς καὶ δικαστής, ποὺ εἶχαν σχηματίσει ὀργάνωση, γιὰ τὴν διενέργεια πραξικοπήματος καὶ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ αὐτοκρατορικοῦ Συντάγματος τοῦ 1871· οἱ συλλήψεις ἔγιναν στὸ Βερολίνο κι ἄλλες γερμανικὲς πόλεις, ὅπως καὶ τῆς Αὐστρίας καὶ Ἰταλίας. Ἡ παρακολούθησή τους εἶχε ἀρχίσει ἀπ’ τὴν Ἄνοιξη καὶ οἱ πρῶτες ἀποδείξεις ἦταν, ἡ πρόταση γιὰ προμήθεια ὁπλισμοῦ ἀπὸ πράκτορα τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ὁ ὁποῖος εἶχε διεισδύσει στὶς τάξεις της· τὸ ἀνησυχητικὸ εἶναι, ὅτι παρουσιάζεται παρόμοια ἀκροδεξιὰ κίνηση σὲ μεγάλη εὐρωπαϊκὴ χώρα. Στὶς τάξεις τους συνελήφθησαν πολλοὶ νοσταλγοὶ τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος καὶ διασυνδέσεις τους μὲ ἄλλα ἀκροδεξιὰ κινήματα σὲ ἄλλες χῶρες. Ἡ ἀντίδραση τῶν ἀρχῶν ἦταν ἔγκαιρη καὶ ἀποτελεσματική.