Οἱ προεκτάσεις τῆς ὑποθέσεως Καϊλῆ εἶναι βαθύτατες στὴν πολιτική μας ζωή, ἂν καὶ δὲν εἶναι καθόλου τιμητικὴ γιὰ τὴν χώρα· στὸ μεγαλύτερο σκάνδαλο τῶν τελευταίων δεκαετιῶν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου Ἑλληνίδα εὐρωβουλευτὴς πρωταγωνιστεῖ μὲ πολλοὺς Ἰταλοὺς καὶ ἄλλους, καθὼς ἡ δικαστικὴ ἔρευνα συνεχίζεται. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ ΠΑΣΟΚ βρέθηκε ἀπροετοίμαστο κι ἄρχισε τὶς γνωστές του δουλικὲς κινήσεις, ἐπιρρίψεως τῆς εὐθύνης στὴν Νέα Δημοκρατία ἢ στὸν ΣΥΡΙΖΑ· δὲν ἔπεισαν κανέναν, κι εἶχαν μόνο ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιδείνωση τῆς θέσεώς του στὴν κοινὴ γνώμη. Οἱ ἔρευνες θὰ ἀποκαλύψουν πολλά, πέραν τοῦ χρηματισμοῦ, ἂν ἰσχύει, ἀλλὰ περισσότερο θὰ δείξουν, ὅτι πολλὲς ἐνέργειες τῆς εὐρωβουλευτοῦ ἦταν τουλάχιστον ἐπιλήψιμες ἢ καὶ ἐπιπόλαιες· ἀποπνέουν τὸ πνεῦμα τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ, ὅταν ἔλεγε, «μέχρι πεντακόσια ἑκατομμύρια δῶρο τὸ καταλαβαίνω». Φαίνεται, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀντίληψη διαπνέει καὶ σήμερα μεγάλο μέρος τῶν σοσιαλιστῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ κομματικοῦ τους χώρου…