Ἡ σινοαραβικὴ διάσκεψη κορυφῆς στὸ Ριὰντ θεωρεῖται ἀπολύτως ἐπιτυχὴς ἀπ’ τὶς δύο πλευρές, ἀλλὰ μὲ σοβαρὸ σκεπτικισμὸ τῆς Δύσεως· ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ κι οἱ 21 ἡγέτες ἀραβικῶν χωρῶν συμφώνησαν στὴν σύσταση μονίμου συμβουλίου παρακολουθήσεως τῆς συνεργασίας τους καὶ ὀκτὼ τομεῖς ἄκρας προτεραιόπτητός της, ἐνεργειακά, οἰκονομικά, τεχνολογικά, ἀμυντικὰ καὶ συναλλαγματικά. Ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς, τὸ Πεκῖνο ἐξασφάλισε προνομιακὲς σχέσεις μὲ τὸν ἀραβικὸ κόσμο, σὲ ἀντικατάσταση τῶν ἀμερικανοαραβικῶν στὴν μεταπολεμικὴ περίοδο· ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία ἔχει ζητήσει τὴν ἔνταξή της στοὺς ΒΡΙΚΣ (Βραζιλία, Ρωσία, Ἰνδίες, Κίνα καὶ Νότιος Ἀφρική), ὡς πλῆρες μέλος, δηλαδή, στὸν ἰσχυρότερο ἄξονα ἀντιπαραθέσεως μὲ τὴν Δύση. Ἡ διεθνὴς ἰσορροπία ἀλλάζει ἄρδην, καθὼς τὸ θρησκευτικὸ βασίλειο ἔχει στενὲς σχέσεις καὶ μὲ τὴν Ρωσία, μὲ τὴν ὁποία καὶ συμφωνεῖ, ὡς πρὸς τὶς τιμὲς τοῦ πετρελαίου· μοναδικὴ ἁπάλυνση εἶναι οἱ σχέσεις τῶν Ἀράβων μὲ τὴν Εὐρώπη, σὲ ἀρκετὰ καλὸ ἐπίπεδο.