Ἡ διαχείριση τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου καὶ τῶν κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας, πέραν τῶν πανηγυρισμῶν τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς, ἀποκάλυψε τὶς διαρθρωτικὲς ἀδυναμίες τῆς δυτικῆς οἰκονομίας καὶ τὸ τέλος τῆς παγκοσμίου κυριαρχίας της· ὅταν ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος προέβλεπε, πρὶν τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου, τὴν χρεωκοπία τῆς Ρωσίας σὲ δύο ἑβδομάδες καὶ τὴν συνθηκολόγησή της, δὲν τοῦ εἶχαν προμηθεύσει οἱ ὑπηρεσίες του, μὲ τὶς ἀπαραίτητες πληροφορίες; ὅτι αὐτὸ ἦταν ἀδύνατο, ἢ καὶ αὐτὲς δὲν ἔχουν οὐσιαστικὴ γνώση τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας; Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι γνωστό· ἡ Ρωσία δὲν χρεωκόπησε, ἀλλὰ ἐπέτυχε τὴν συσπείρωση γύρω της τῶν Ἀναδυομένων, οἱ ὁποῖοι καὶ συγκλίνουν σὲ ἑνιαία ἀγορὰ καὶ μὲ ἄλλοτε προπύργια τῆς ἀμερικανικῆς κυριαρχίας· οἱ Εὐρωπαῖοι, ἔστω κι ἀργά, τὸ ἀντελήφθησαν, ὁπότε ἐπιχειροῦν βαθειὰ ἀνοίγματα πρὸς τοὺς Ἀναδυομένους, μὲ πρῶτα στὴν Κίνα. Οἱ ἐπιπτώσεις αὐτῶν τῶν κινήσεων εἶναι ἄμεσες καὶ μὲ εὐθεῖα ἐξακντίνωσή τους…