Οἱ ὅροι ἀντιπαραθέσως τῆς προεκλογικῆς περιόδου ἔχουν τεθεῖ πλέον ὁριστικά, μετὰ καὶ τὶς δηλώσεις τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν Θράκη· ὁ πρωθυπουργὸς χαρακτήρισε τὴν ἄρνηση τοῦ Ναπολεοντίσκου, τοῦ νὰ ζητήσει συγνώμην γιὰ τὴν ἔκθεση διεθνῶς τῆς χώρας μὲ τὴν ὑπόθεση τῆς νησίδος τοῦ Ἔβρου, ὡς ἐγγίζουσα τὰ ὅρια ἐθνικῆς μειοδοσίας. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀπάντησε ἐπιβεβαιώνοντάς τον, ζητώντας δήλωσή του, γιὰ τὰ περὶ «παρακολουθήσεων» τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΕΘΑ· δηλαδή, ἐπιβεβαιώνει, ὅτι ταυτίζεται πλήρως μὲ τὰ ὑπόγεια καὶ παρακρατικὰ κυκλώματα τῶν ξένων μυστικῶν ὑπηρεσιῶν ἢ ἀλλιῶς ἐξυπηρετεῖ, ἂν δὲν συμμετέχει ἐνεργῶς στὴν ἐκστρατεία τους ἀποδυναμώσεως τῆς ἐθνικῆς ὁμοψυχίας καὶ ἀνατάσεως γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν τουρκικῶν ἀπειλῶν. Στὴν τακτικὴ τῆς πολώσεως ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται, ὅτι ἀπόμεινε μόνος, χωρὶς τὴν ἔμπρακτη καὶ ζωντανὴ στήριξη ἀκόμη καὶ τῶν κορυφαίων στελεχῶν του, τὰ ὁποῖα ἀποφεύγουν τὴν παρουσία τους στὶς τηλεοράσεις, παρὰ τὶς παρακλήσεις τῶν ἀνθρώπων τους, κατόπιν ἐντολῆς φυσικὰ τοῦ παλαιοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου· ὁ κύριος λόγος εἶναι, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀπορρίψει τὴν πόλωση καὶ τὴν καταστροφολογία. Ὅποιος ἐπισκέπτεται τὰ πολυκαταστήματα τὸ διαπιστώνει· πολλοὶ διαμαρτύρονται γιὰ τὴν ἄνοδο τῶν τιμῶν, ἀλλὰ οὐδεὶς σχεδὸν ἐπικρίνει τὸν πρωθυπουργό, μὲ ἀρκετοὺς τοὺς ὑπουργούς, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς τὸν Ναπολεοντίσκο, ἐνῶ δὲν ἔχει ὁ ΣΥΡΙΖΑ πλέον καὶ κομματικὰ γραφεῖα, σὲ πολλὲς παραδοσιακὰ ἀριστερὲς συνοικίες.
Εἶναι πολλὲς οἱ περιπτώσεις προκλήσεως ἐσωτερικοῦ διχασμοῦ ἀπ’ τὴν Κουμουνδρούρου, μὲ τὴν συμπόρευση τῶν ἄλλων κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ σὲ ὅλες ἀπέτυχε παταγωδῶς τοὺς τελευταίους μῆνες· οἱ παρακολουθήσεις τηλεφώνων ἦταν ἡ χειρότερη, ἀλλὰ κατέρρευσε, μετὰ καὶ τὴν σύλληψη τῆς πασόκου εὐρωβουλευτοῦ, καὶ συνεχίζεται μὲ τὰ βρωμερὰ κυκλώματα. Τὸ ἐρώτημα τῶν πολιτικῶν παρατηρητῶν εἶναι, τὸ γιατὶ ἐπιμένει στὴν τακτικὴ αὐτή, ὅταν εἶναι κοινὴ ἡ διαπίστωση, ὅτι δὲν ἔχει ἀπήχηση, οὔτε κἂν στὰ 80000 ἐγεγραμμένα στελέχη του στὴν πρωτεύουσα· ἀπόδειξη εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι κάλεσε τὸν κόσμο του σὲ παλλαϊκὲς διαδηλώσεις, πολλὲς φορὲς τὸ Φθινόπωρο, μὲ συμμετοχὴ σὲ λίγες χιλιάδες. Τὸ ἀντιλήφθηκε τελικὰ αὐτὸ καὶ τὸ σταμάτησε, ἂν καὶ τὸ ἐπιτελεῖο του προβληματίζεται, γιὰ τὸ πῶς θὰ γίνει ἡ προεκλογικὴ ἐκστρατεία του, ὅταν σὲ ὅσες ἐπισκέψεις ἔχει κάνει πρόσφατα, ἡ φρουρά του εἶναι οἱ ἐλάχιστοι παρόντες συνήθως· φαίνεται, ὅτι ἄλλες ἄνωθεν δεσμεύσεις μετροῦν, ὅπως ἐκμυστηρεύονται πολλοὶ πλέον στοὺς κομματικοὺς κύκλους. Ἡ ἀδιαφορία του, γιὰ τὴν πρόκληση ἀποδυναμώσεως τοῦ ἐθνικοῦ μετώπου, ἂν ὄχι ἡ ἐσκεμμένη ὑπονόμευσή του, μετράει πολὺ πλέον στὸν κομματικό του μηχανισμό· τὸ διαπιστώνει, ὅποιος ζεῖ στὶς συνοικίες, καθὼς σὲ προεκλογικὴ περίοδο καὶ δὲν ἔχει παρουσία στὶς πλατεῖες, στὴν ἀγορὰ καὶ στὶς ταβέρνες. Οἱ πολιτικὲς συζητήσεις κορυφώνονται, μὲ τὴν ἀπουσία Συριζαίων…
Ὁ λαὸς δείχνει στὴν καθημερινότητά του, ὅτι ἔχει ἀντιληφθεῖ τρία πράγματα, τὸν τουρκικὸ κίνδυνο, ἀλλὰ μὲ ἀπεριορίστη ἐμπιστοσύνη στὸν Κυριάκο Μητσοτάκη καὶ στὴν κυβέρνηση, γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή του, μὲ ὀργίλη ἀπόρριψη κάθε προσπαθείας διχασμοῦ, ἀπ’ ὅπου κι ἂν προέρχεται· ἔμπρακτη ἀπόδειξη αὐτοῦ ἡ σύνεση καὶ ἡ ὡριμότης στὴν καθημερινότητά του, καθὼς δὲν παρουσιάζεται οὔτε ἔνδειξη ἀγορᾶς βασικῶν ἀγαθῶν, ἐνῶ μὲ τὸ φασιστικὸ δημοψήφισμα δὲν εἶχαν ἀφήσει οὔτε λέπι στὰ ράφια. Δεύτερο εἶναι, ἡ ἀναγνώριση τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ διεθνοῦς κύρους τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἀναδείξεώς της σὲ οὐσιαστικὸ παράγοντα στὴν περιοχή μας, ἐνῶ εἶναι ἁπτὴ κι ἡ ἀμυντική μας θωράκιση, μὲ κατάλληλο ὁπλισμὸ καὶ διεθνεῖς συμμαχίες· μένει θλιβερὴ ἀνάμνηση ἡ ἀπομόνωσή μας στὴν τραμποκομμουνιστικὴ περίοδο. Τρίτο, εἶναι ἡ ἀνάδειξή μας στὶς πρῶτες θέσεις τῆς Εὐρώπης ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως· ἡ ἀποκατάσταση πολιτικῆς σταθερότητος -τὴν ὁποία ὅλα δείχνουν, ὅτι θὰ προασπιστεῖ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς στὶς κάλπες- καὶ ἡ ψηφιοποίηση τῆς χώρας εἶναι τὰ κύρια ὅπλα γιὰ τὴν ἐπίτευξή της. Ἡ παραγωγική μας μηχανὴ δουλεύει πλέον στοὺς ρυθμοὺς τῆς ἡλεκτρονικῆς ἐποχῆς, ὅταν τὶς περισσότερες ἀνάγκες μας μὲ τὸ κράτος, τοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τὶς ἰδιωτικὲς ἐπιχειρήσεις, τὶς ἐξυπηρετοῦμε ἀπ’ τὸ σπίτι μας. Ἔχει ἀλλάξει ἄρδην ἡ καθημερινότητά μας κι οἱ οἰκογενειακές μας σχέσεις ἐπίσης.