Ἡ σερβικὴ κυβέρνηση ἐγκαινίασε τὸν ἐκσυγχρονισμὸ τοῦ σιδηροδρομικοῦ της δικτύου, μὲ τὴν χρηματοδότηση τῆς Κίνας στὸν κλάδο τῶν γρήγορων γραμμῶν· τὸ Βελιγράδι διατήρησε τὴν ἀνεξάρτητη ἐξωτερικὴ πολιτική του, μὲ στενὲς σχέσεις μὲ τὴν Ρωσία, ἀπ’ τὴν ὁποία προμηθεύεται τὰ σύγχρονα ὅπλα, καὶ τοὺς Ἀναδυόμενους, ὡς μοναδικὴ χώρα στὰ Βαλκάνια. Ταυτοχρόνως ἔχει ἐγκαταστήσει καὶ ψηφιακὸ δίκτυο πέμπτης γενιᾶς, ἀλλὰ σὲ αὐτὸ συμβαδίζει μὲ τὴν Ἑλλάδα· οἱ δυτικὲς πιέσεις εἶναι ἀφόρητες στὴν σερβικὴ κυβέρνηση, ἐνῶ καὶ τὰ τελευταῖα γεγονότα στὸ Κοσσυφοπέδιο δὲν θεωροῦνται ἀπ’ τοὺς διπλωματικοὺς κύκλους τυχαῖα, ἀλλὰ ὑποχρεώθηκαν σὲ ὑπαναχώρηση, καθὼς γνωρίζουν, ὅτι οἱ διεθνεῖς συνθῆκες δὲν εἶναι ἴδιες μὲ τὸ 1999, ὅταν ἔγιναν καὶ οἱ βομβαρδισμοὶ τοῦ Βελιγραδίου, χωρὶς ἔγκριση τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.