Ὁ Χρῆστος Ράμμος ζήτησε ἀπ’ τὸν ὑπουργὸ Δικαιοσύνης καθοδήγηση, γιὰ τὸν τρόπο διενεργείας τῶν ἐρευνῶν τῆς ΑΔΑΕ καὶ τὶς περιπτώσεις παραβιάσεως τοῦ ἀπορρήτου· δηλαδή, ὁμολογεῖ, ὅτι ὡς ἀνώτερος δικαστικός, ἀδυνατεῖ νὰ καταλάβει τὸ περιεχόμενο τοῦ νέου νόμου καὶ ὅτι ξέχασε τὶς δηλώσεις του, ὅτι κανένας νόμος δὲν μπορεῖ νὰ ἐμποδίσει τὶς ἐνέργειές του. Δύο πράγματα μέτρησαν γιὰ τὴν ἀλλαγὴ στάσεώς του, οἱ ἀντιδράσεις τῆς πλειοψηφίας τοῦ συμβουλίου του καὶ οἱ πληροφορίες, ὅτι ἔχουν φθάσει στὰ χέρια τῶν ἀνακριτῶν πολλὰ στοιχεῖα γιὰ τὶς ἀποκαλύψεις τῶν δημοσιογραφιζόντων, οἱ ὁποῖες καὶ ὑποχρέωσαν σὲ ὑπαναχώρηση καὶ τοῦ Ναπολεοντίσκου· πολλοὶ πάντως διερωτῶνται, σὲ ποιό βαθμὸ ἐπικοινωνοῦσαν τὰ βρωμερὰ κυκλώματα καὶ ποιές κατευθύνσεις;