Οἱ ἀποστάσεις τῆς Τουρκίας ἀπ’ τὴν Δύση αὐξάνονται σημαντικὰ κι ἀποκτοῦν θεσμικὸ χαρακτῆρα, ὁποτε γεννῶνται πολλὲς ἀπορίες τοῦ ἐὰν εἶναι εὔκολη ἡ ἀποκατάσταση τῶν παλαιῶν σχέσεων μετὰ τὶς ἐκλογές· τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ συζητοῦνται περισσότερο στὸ ἐσωτερικό της καὶ ἰδιαιτέρως στὰ ἐπιχειρησιακά της στρώματα τῶν δυτικῶν ἐπαρχιῶν, μὲ στενὰ οἰκονομικὰ τουλάχιστον συμφέροντα μὲ τὶς δυτικὲς χῶρες, τὰ ὁποῖα δὲν ἀλλάζουν εὔκολα, χωρὶς σοβαρὲς πολιτικὲς διαταραχές, ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη καὶ Ἀμερική. Ὁ ἰσλαμικὸς φονταμενταλισμὸς δὲν δείχνει ἔχειν διείσδυση στὴν πλειοψηφία τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ καὶ πρωτίστως στὰ ἐπιχειρησιακὰ στρώματα, μὲ ἐξαίρεση τὶς ἀνατολικὲς ἐπαρχίες· αὐτὲς ὅμως κατοικοῦνται κυρίως ἀπὸ Κούρδους, οἱ ὁποῖοι διαχωρίζουν πλέον τὴν πορεία τους ἀπ’ τὴν ἐπίσημη Τουρκία, καθὼς ἔχουν ἐγκαταλείψει τὴν παλαιὰ ταύτισή τους μὲ τὸ ὀθωμανικὸ μεγαλεῖο, τοὺς γνωστοὺς στὴν ἱστορία μας δερβίσηδες καὶ τὰ μπουλούκια τους. Πολλοὶ σημερινοὶ Τοῦρκοι δείχνουν κάτι ἄλλο…