Ὁ εὐρωαμερικανικὸς διάλογος εἰσέρχεται σὲ ἄγνωστα νερά, καθὼς οἱ ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν Γαλλίας καὶ Γερμανίας βρίσκονται στὴν Οὐάσιγκτον γιὰ συνομιλίες μὲ τὴν Ἀμερικανίδα ὁμόλογό τους, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ αὐστηρότατου νόμου προστασίας τῆς οἰκονομίας της· ὁ Γαλλογερμανικὸς Ἄξων ἐπέλεξε τὴν ἄμεση διαπραγμάτευση, πρὶν προχωρήσει στὴν ἐπιβολὴ ἀντιμέτρων καὶ προσφυγῆς στὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ἐμπορίου. Ὁ διάλογος εἶναι πολὺ δύσκολος καὶ ἐλάχιστοι πιστεύουν, ὅτι βρίσκεται μέση λύση, καθὼς πρόκειται γιὰ μεγάλες ἐπιδοτήσεις στὴν ἀμερικανικὴ βιομηχανία καὶ σὲ ὅσες ξένες ἐπενδύσουν στὸ ἔδαφός της· πρακτικά, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ εὐρωπαϊκὴ βαρειὰ βιομηχανία δὲν θὰ μπορεῖ νὰ ἐξάγει τὰ προϊόντα της στὴν ἀμερικανικὴ ἀγορὰ καὶ θὰ εἶναι προτιμώτερο νὰ ἐπενδύσει στὸ χῶμα της. Μάλιστα, πολλοὶ πικρόχολοι σχολιαστές της τὸ ὁμολογοῦν, «Ἂς ἔρθουν στὴν Ἀμερική!» Ὁπότε ἡ Εὐρώπη μετατρέπεται καὶ σὲ οἰκονομικὴ ἀποικία, πέραν τῆς πολιτικῆς, ὅπως ἔγινε μὲ τὸ Οὐκρανικό, καὶ τὸ εὐρὼ ἐξαφανίζεται…