Λαβρώφ, νομισματικὴ ἕνωση

Στὴν ἐπεξεργασία τῶν σχεδίων, γιὰ τὴν καθιέρωση διεθνοῦς νομισματικῆς ἑνώσεως, ἐκτὸς τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, καὶ μὲ τὴν ἀρχικὴ συμμετοχή, Κίνας, Ρωσίας καὶ Ἰνδιῶν, ἐνῶ ἐπὶ θύραις ἀναμένουν, Βραζιλία, Νότιος Ἀφρικὴ καὶ ἄλλοι Ἀναδυόμενοι, ἀκολοθοῦντες Πεκῖνο, Μόσχα καὶ Νέο Δελχί· τὸ μέτρο θεωρεῖται, ὡς τὸ ἑπόμενο βῆμα τῆς ἐφαρμογῆς τῶν δικῶν τους Ταμείων Ἀσφαλίσεως τῶν Συναλλαγῶν τους, μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου καὶ μὲ ἀναφορὰ στὰ νομίσματά τους, ἐξαιρέσει τοῦ δολλαρίου. Ἡ πρόταση στηρίζεται στὴν ἐπιτυχία τοῦ θεσμοῦ τῶν ΒΡΙΚΣ (Βραζιλία, Ρωσία, Ἰνδίες, Κίνα καὶ Νότιος Ἀφρική), ἀλλὰ καὶ στὴν προθυμία συμμετοχῆς πολλῶν ἄλλων (Σαουδικῆς Ἀραβίας, Αἰγύπτου, Ἀλγερίας, Ἰνδονησίας), μὲ τὴν τράπεζά τους γιὰ χρηματοδότηση ἔργων ἀναπτύξεως παροῦσα ἐπιτυχῶς· ὡς κύριο νόμισμα ἐπιλέγεται τὸ ρεμίνμπι, καθὼς ἐκπροσωπεῖ καὶ τὴν ἰσχυρότερη οἰκονομία, ἐνῶ ἤδη ἀναγνωρίζεται ὡς ἀποθεματικὸ νόμισμα. Τὸ μέλλον τοῦ ΔΝΤ δὲν διαγράφεται πολὺ αἰσιόδοξο…