Ἡ σθεναρὴ στάση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, στὸν σεβασμὸ τῶν δημοκρατικῶν ἀξιῶν ἔχει ὁδηγήσει στὸν ἐκφυλισμὸ τῆς πολώσεως, κάτι ποὺ γίνεται ἀντιληπτὸ ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο καὶ προκαλεῖ τὸν ἐμφανέστατο ἐκνευρισμό του· εἶναι φανερὸ αὐτὸ ἀπ’ τὴν κριτική του, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς καταιγίδος, ἐνῶ κανονικὰ ὄφειλε σιωπῆσαι δεόντως. Ἡ χθεσινὴ συγκέντρωση στὴν Θεσσαλονίκη εἶχε τὴν τύχη τῶν προηγουμένων εἰς Περιστέρι καὶ Πάτρα, χωρὶς παλμὸ καὶ νεῦρο, μὲ ὕφος ἐκτελέσεως διατεταγμένης ὑπηρεσίας τῶν ἀκροατῶν του· οἱ ἐκλογὲς ἔρχονται σὲ δύο μῆνες τὸ πιθανώτερο, ἀλλὰ οἱ στιγμὲς τῆς κακοκαιρίας δὲν εἶναι πρόσφορες, γιὰ ὄξυνση τοῦ πολιτικοῦ κλίματος καὶ ἀκραία συνθηματολογία. Ἄλλωστε, καὶ στὴν Κουμουνδούρου οἱ διαφωνίες γιὰ τὴν τακτικὴ αὐτὴ ἀκούγονται πλέον ἀπ’ τοὺς περιφερομένους· οἱ παλιότεροι, ὅσοι ἔχουν ἀπομείνει στὰ παρασκήνια, ὅλοι τους ἐπιμένουν, ὅτι δὲν προκαλεῖται ἔτσι ἀνένδοτος ἀγώνας κι οὔτε ἀντιγράφεται ἀπὸ ἄσφαιρους νεαροὺς τοῦ γλυκοῦ νεροῦ.