Οἱ κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας, ἐξ αἰτίας τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἀπέβλεπαν κυρίως στὸν ἀποκλεισμὸ τῶν ρωσικῶν ὑδρογονανθράκων ἀπ’ τὴν διεθνῆ ἀγορά, κυρίως τὴν δυτική, τὴν ὁποία καὶ πίστευαν ὅτι ἐλέγχουν· πράγματι, ὁ ἀποκλεισμὸς ἐπεβλήθη, ἀλλὰ ἡ Μόσχα διοχέτευσε τὸ πετρέλαιό της καὶ τὸ φυσικό της ἀέριο στοὺς Ἀναδυόμενους, μὲ πρώτους, τοὺς Κινέζους καὶ τοὺς Ἰνδούς. Ἀλλά, παρατηρήθηκε τὸ φαινόμενο φορτία τῶν προϊόντων αὐτῶν, νὰ ἀλλάζουν στὴν μεταφορά τους τὶς φορτωτικὲς καὶ νὰ μεταφέρονται στὴν Ἀμερικὴ καὶ στὴν Εὐρώπη, ὡς προϊόντα ἄλλων χωρῶν, Ἰνδιῶν, Πακιστάν, Ἰνδονησίας· ἀλλὰ μεγαλύτερη αὔξηση παρουσίασε ἡ εἰσαγωγὴ στὶς δυτικὲς χῶρες προϊόντων πετρελαίου, πάλιν προελεύσεως τρίτων χωρῶν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν σφραγίδα δυτικῶν πετρελαϊκῶν πολυεθνικῶν, ὁπότε κι ὁ ἔλεγχος προελεύσεώς τους εἶναι πολὺ πιὸ δύσκολος. Οἱ μεγάλες πετρελαϊκὲς ἀψηφοῦν τὸν Λευκὸ Οἶκο καὶ τὸ Κογκρέσσο, καθὼς παρακολουθοῦν τὴν ἐκτόξευση τῶν κερδῶν τους καὶ μόνο…