Ὁ Τοῦρκος πρόεδρος θεωρεῖται ἀπ’ τὸν λαό του, καὶ ἰδιαιτέρως στὶς σεισμοπαθεῖς περιοχές, ἀλλὰ καὶ τοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, ὡς ὁ κύριος ὑπεύθυνος τῆς πλήρους ἀδυναμίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς στὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐκτάκτου καταστάσεως· τὸν κατηγοροῦν, ὅτι κατασπατάλησε τοὺς πόρους τῶν ταμείων ἐκτάκτου ἀνάγκης καὶ κομματικοποίησε στὸ ἔπακρο τὴν δημόσια διοίκηση, μὲ ἀποτέλεσμα ἀσυδοσία τῶν φίλων του ἐργολάβων καὶ τὴν παραβίαση τῶν οἰκοδομικῶν κανονισμῶν, ὁπότε τὰ κτίρια κατέρρευσαν σὰν χάρτινοι πύργοι. Οἱ νεκροὶ ἴσως ὑπερβοῦν καὶ τὶς εἴκοσι χιλιάδες, ἂν καὶ πολλοὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι εἶναι πολὺ περισσότεροι οἱ ἐγκλωβισμένοι στὰ ἐρείπια, μὲ τὶς ἐλπίδες ἀνασύρσεώς τους ἐλάχιστες· στὴν Ἄγκυρα ψιθυρίζεται, ὅτι ἴσως ἀναβάλλει καὶ τὶς ἐκλογές, ἀλλὰ ἂν γίνουν στὸ τέλος τῆς τετραετίας δὲν θὰ ἔχει δικαίωμα ὑποψηφιότητος, κατὰ τὸ Σύνταγμα. Ἡ προπαγάνδα του ἀποδομεῖται πλήρως καὶ ὅλοι διερωτῶνται, ἂν στὸν ἴδιο βαθμὸ εἶναι ὀργανωμένος κι ὁ στρατός…