Ἡ ὀλίγη καὶ φειδωλὴ βοήθεια τῶν ἀραβικῶν κρατῶν πρὸς τὴν Τουρκία, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν σεισμῶν, ἀποτελεῖ θέμα συζητήσεως τῶν διπλωματικῶν κύκλων· δὲν εἶναι μόνο οἱ γειτονικὲς καὶ εὐρωπαϊκὲς χῶρες ποὺ προσέτρεξαν πρῶτες, οὔτε οἱ μεγάλες, Ρωσία, Κίνα, Ἰνδίες, ἀλλὰ καὶ ἀπομακρυσμένες, ποὺ ἔδωσαν τὸ παρόν, ἐνῶ ἔλλειψαν ἢ δὲν φάνηκαν καθόλου οἱ πλούσιες μουσουλμανικὲς καὶ ἀραβικές. Δὲν εἶναι θέμα ἀδρανείας, πιστεύουν οἱ ἔγκυροι παρατηρητές, ἀλλὰ κάτι ἄλλο μετράει, ἴσως ἡ ὑπεροψία καὶ ἀμετροέπεια τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογάν, μὲ τὴν ἰδεολογία τοῦ ὀθωμανικοῦ μεγαλείου· ὁπωσδήποτε, πιστεύεται ὅτι θὰ φανοῦν στὴν δεύτερη φάση, γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση τῆς χώρας, μὲ σημαντικὴ παρέμβαση, πρὸς ἀναπληρωση καὶ τῆς πρώτης τους ἀπουσίας καὶ εὐθείας ἀπαντήσεως στὰ πολλὰ ἐπικριτικὰ σχόλια.